सुनेत्रा नकाते

पाचोळा अन हिरवळ भूवर आठवणींचा दरवळ भूवर तव पदराची सळसळ भूवर कुणा वाटते मृगजळ भूवर किणकिणणारी कांच कंकणे जणू झऱ्याची खळखळ भूवर मृणाल कैसी फसेल चिखली उमटव उमटव करतळ भूवर नाच ‘सुनेत्रा’ जलदांमधुनी झरण्या मौक्तिक घळघळ भूवर गझल मात्रावृत्त – १६ मात्रा

टोणा करणी करती भोंदू व्यंतर योनी मिळावया नर पशु पक्षी बळी देउनी पिशाच टोणी मिळावया तृतीय पंथी हिजडे हिजड्या फिरती दारी जगण्याला त्यांनाही दे मार्ग तपस्या शीतल लोणी मिळावया शुचिता हृदयी वाढत जाता संयम येतो कृतीमधे सत्य प्रकटते रत्नत्रय रत्नांची गोणी मिळावया आर्जव मार्दव ब्रम्हचर्य अन अकिंचन्य युत धर्म क्षमा पालन करती जीव एकटे प्रियतम…

गझल लिहावी की कविता मी प्रश्न मला ना पडे अताशा लिहीत जाता स्फुटे मनातिल पाचोळा नच उडे अताशा शांत शांत हृदयातिल पाणी कुणा न दिसती तरंग त्यावर तरी स्तब्ध त्या सलिलावरती जिवंत नाते जडे अताशा संपुन गेले भय उरलेले लगाम काळाचा तव हाती त्यास बांधण्या सज्ज कपारी खुणावती मज कडे अताशा अक्षत अक्षत धुवून सुकवुन…