सुनेत्रा नकाते

कवी शायरांची जात स्वाभिमानी कलम लेखणीची पात स्वाभिमानी दिव्या जोजवीते वीज होत पेटे जळे कापुरासम रात स्वाभिमानी गुणी नाजुकाही जाळतेय भोगा निळी केशराची वात स्वाभिमानी फिरे नागिणीसम पेलण्या नभाला पुन्हा टाकण्याला कात स्वाभिमानी असा पुत्र गुंडा आणखी पतीही जणू बत्तिशीचे दात स्वाभिमानी खुली वाट होण्या ओढती रथाला खऱ्या सारथ्याचे हात स्वाभिमानी सुनेत्रा नि मधुरा काव्य…

आठवतेका मिठी घट्ट ती कडकडुनी जी तुला मारली आठवतेका प्रिया तुझी तुज प्रीतीने तू जिला मारली प्रियतम तू अन मीच प्रियतमा चुम्बाया तुज आसुसलेली चुंबुन माझे अधर मिठी तू माझ्यातिल मृदु फुला मारली बरेच झाले तुझ्या मिठीने सरळ मनाला जपावयाला भोगासाठी हपापलेली कारस्थानी कला मारली प्रयोग माझे सत्याचे हे खऱ्या अहिंसक जीवांसाठी सत्याच्या तलवारीने मी…

नवी खास वाटे गुणाची सुखदा खरा भाव जपते ऋणाची सुखदा किती सरळ आहे सलिलता मृदुता घडी मस्त घाले खणाची सुखदा म्हणे बाप भाऊ जणू फुल मधुरा म्हणुन वाट लावे तणांची सुखदा जळूसारखी जी घराला चिकटे तिला जाळ लावी पणाची सुखदा पुरे माज मस्ती उतरणे जरुरी खडा घाव घाली घणाची सुखदा लगावली – लगागा/ लगागा/ लगागा/ललगा/…