सुनेत्रा नकाते

काढुनी ऐनका मुला पाहू घालुनी ऐनका तुला पाहू न्यूनगंडासवे अहंगंडा काढुनी साठल्या जला पाहू मुक्त फुलपाखरे उडायाला वासना फुंकुनी फुला पाहू जाउया भटकण्या नव्या देशी गगनचुंबी सदन व्हिला पाहू बरसतो भूवरी कसा धो धो सावळा मेघ तो चला पाहू हिरवळी माजता दलदलीने वाळवंटात काफिला पाहू बंद तो राहिला कुणासाठी जाहला आज तो खुला पाहू वृत्त…

लालका गाल हे असे झाले चुंबिता भाल हे असे झाले सूर ना लागला लय खरी पण सोडता ताल हे असे झाले कारवां चालला दुज्या गावा उठविता पाल हे असे झाले स्पर्शिता थरथरे किती काया आज ना काल हे असे झाले तिजसवे झिंगले खरे वेडे पाहुनी चाल हे असे झाले वृत्त -लज्जिता, मात्रा -१७ लगावली –…

सावळी सावळी भुई नाचे त्यावरी वल्लरी जुई नाचे पाच बोटांवरी बसोनीया सान कैरीतली कुई नाचे वस्त्र आहे जरी भरड त्यावर होत मागे पुढे सुई नाचे मेघना दामिनी कडाडे अन मस्त तो मोर थुइ थुई नाचे वारियाने उडे झुले धावे स्वैर ती रानची रुई नाचे वृत्त -लज्जिता, मात्रा -१७ लगावली – गा ल गा/गा ल गा/ल…

पूर्ण भरता धरण आसवांचे ऊन्ह करते हरण वासनांचे अंबरी विहरता मेघमाला रान वाटे जणू मोतियांचे चुंबिता वात तो घन घनांना वीज माळे तुरे तारकांचे शीत धारांसवे धावताती जलद हे भूवरी भावनांचे तृप्त होता धरा जीवसृष्टी पीक येई नवे चांदण्यांचे वृत्त – भामिनी लगावली – गा ल गा/गा ल गा/ गा ल गा गा

बोलती कावळे आस आहे कोणती नाकळे आस आहे काक ना स्पर्शिती पिंड जेव्हा सांगती बावळे आस आहे पाहती चोरुनी जे नको ते ते जरी सोवळे आस आहे मंदिरी अंतरी ज्योत तेवे भिंत का काजळे आस आहे आवळे वाटुनी चोरलेले लाटती कोहळे आस आहे वृत्त – भामिनी लगावली – गा ल गा/गा ल गा/ गा ल…

सांग गझला कशाने लिहू मी हात मिटला कशाने लिहू मी धारना राहिली लेखणीला टाक पिचला कशाने लिहू मी प्राशुनी नीर सारे नदीचे पेन फुटला कशाने लिहू मी पेलता दो करी जड धनूला बाण सुटला कशाने लिहू मी नाव मेंदीतले रेख म्हणशी कोन तुटला कशाने लिहू मी वृत्त – भामिनी लगावली – गा ल गा/गा ल…

मज मना लाजणे आवडे पापण्या झुकविणे आवडे राग तो गिळुनिया अंतरी अधर तव दाबणे आवडे कावरी बावरी लोचने चोरुनी वाचणे आवडे हृदय तू बंद केले जरी त्यात मज राहणे आवडे मी समोरी असोनी तुझ्या आडुनी पाहणे आवडे टोमणे मारणे बासना मज मधुर बोलणे आवडे दे सुनेत्रा गझल नित नवी त्यात मज डुंबणे आवडे वृत्त –…