-
रात्र सरावी – RAATR SARAAVEE (let the night pass)
This ghazal is written in akshargan vrutt. Vrutt is GAA GAA GAA GAA, GAA GAA GAA GAA. शुभ्र मृदू फुलवात वळावी हीच नवी सुरुवात ठरावी भिजवुन वाती शुद्ध घृताने मम ठिणगीने ज्योत फुलावी धवल कळ्या घन समईमधल्या पेटत जाता रात्र सरावी सम्यक्त्वाची नजर मिळाया माझी काया पणती व्हावी देव्हाऱ्यातिल शुचिता जपण्या आज ‘सुनेत्रा’ खास दिसावी…
-
कळते वळते – KALATE VALATE ( to know and to adapt)
This ghazal is written in maatraavrutt(32 matraas). Here Radeef is valate(वळते) and kaafiyaas are kalate, falate, jalate( कळते, फळते, जळते) etc. नीर क्षीर जे विवेक जपती त्यांची भाषा कळते वळते कुरुप मनाची कुरुप गोष्टही त्यांच्यासंगे फळते वळते शब्दांमध्ये भरून कटुता कुणी भिजवुनी तयांस पिळता पीळ काढुनी ऊन देउनी वीष त्यातले जळते वळते मधुर भावना मुग्ध…
-
वनहरिणी – VANAHARINEE (wild doe)
This ghazal is written in maatraavrutt. Here radeef is Malaa( मला ) and kaafiyaas are laagel, vaatel, saangel(लागेल, वाटेल, सांगेल) etc. इतुके रोखुन पुरे पाहणे, नजर तुझी लागेल मला जरी रांगडी मी वनहरिणी, लाज किती वाटेल मला रोमांचांनी फुलेल काया, बघता बघता बिंब तुझे अन हृदयीचा दिडदा दिडदा, मंत्र णमो सांगेल मला जलवंती मी निर्झरबाला,…
-
सुनेत्रा – SUNETRAA (a woman whose eyes and vision is beautiful)
This ghazal is written in akshargan vrutt. vrutt is LA GAA GAA, LA GAA GAA, LA GAA GAA, LA GAA GAA. तुला मी मला तू अता आवडावे तुझे नाव माझ्या पुढे मी लिहावे जुनी प्रेमपत्रे गुलाबी मनाची वहीतून फोटो बुके पाठवावे पुराणातल्या त्या कथा वाङ्मयाचे दुधी वांगियासम भरित मी करावे जिला ना कळाली अहिंसा फुलांची…
-
दवबिंदुंची निर्मळ भाषा – DAVBINDUNCHEE NIRMALH BHAASHAA (pure language of due drops)
दवबिंदुंची निर्मळ भाषा कुठे कुणाला कळते आता बोलीमधली अस्सल गाथा कुठे कुणाला कळते आता केंद्रच नाही ठाउक ज्याला तोच ठरवितो दिशा अताशा उजवासुद्धा असतो डावा कुठे कुणाला कळते आता अंतरातल्या मायेला जो कपट ठरवितो तो शब्दच्छल कोण काळ अन कोण विधाता कुठे कुणाला कळते आता घाई घाई करून खाई क्षुधा तयाची भडकत जाई कशामुळे ही…
-
सम्यग्दर्शन – SAMYAGDARSHAN (right faith)
सम्यग्दर्शन नाजुक अंकुर जादू त्याची खरी खरी हृदयामधली शमवी गुरगुर जादू त्याची खरी खरी दिवा अंतरी उजळे सुंदर ज्ञान आपुले झळाळण्या चारित्र्याचा तेवे कापुर जादू त्याची खरी खरी गुरे वासरे कुरणामध्ये अभय होउनी चरताना मंजुळ वाजे गळ्यात घुंगुर जादू त्याची खरी खरी नाद अनाहत गाभाऱ्यातिल जेंव्हा जेंव्हा घुमे खिरे शिल्पी घडवी मंदिर गोपुर जादू त्याची…