सुनेत्रा नकाते

कराच आज दीपदान स्मरून शुद्ध दीपदान प्रसन्न मंदिरात मूर्त करेल ज्योत दीपदान तुझे किती सतेज मौन ठरेल प्रीत दीपदान मला दिसे फुला-फळात पराग बीज दीपदान अवस पुनव जरी असेल सुनेत्र आम्र दीपदान वृत्त – ल गा, ल गा, ल गा, ल गा ल.

मी गोठले तरीही फुटले कधीच नाही अन तापले तरीही विरले कधीच नाही टाळून अडथळ्यांना वेगात धावताना ध्येयास गाठले पण पडले कधीच नाही बागेतल्या फुलांचा भरला सुगंध हृदयी सौंदर्य प्राशिताना ढळले कधीच नाही भव-सागरात वेडी उडवून लाट जाता काठावरीच आले बुडले कधीच नाही मिटवून इंद्रियांना मी ताणता मनाला आले नभात फिरुनी तुटले कधीच नाही मोडून लाज…

गाऊन मी लिहावे माझे स्वतंत्र गाणे रंगात चिंब न्हावे माझे स्वतंत्र गाणे भय वासना कशाला? मिटवून प्रश्न आता प्रेमात विरघळावे माझे स्वतंत्र गाणे गावोत पाखरे अन फुलपाखरे उडावी त्यांच्यापरी झुलावे माझे स्वतंत्र गाणे मम शब्द नाचणारे फुलवोत भावनांना मौनासही कळावे माझे स्वतंत्र गाणे प्राशून स्नेह प्रीती फुलवात तेवताना उजळून लख्ख जावे माझे स्वतंत्र गाणे