सुनेत्रा नकाते

The poem ‘Gharaat mee’ is based on the poem ‘Havaas too(हवास तू गीत-जगदीश खेबुडकर संगीत-सुधीर फडके स्वर-आशा भोसले चित्रपट-आम्ही जातो आमुच्या गावा). This poem is a parody poem or Vidamban kaavya(विडंबन काव्य) घरात मी, भरात तू, करात मज तू, हवास तू विमानातुनी, मम काव्याची, काढशील का, वरात तू फुलांपरी मम, कोमल गझला, वामा विमला, श्यामा…

थाळीभवती कितीक चमचे तू तर काटेपळी … किती हुडकिशी तव काट्यांनी या थाळीच्या तळी ? पळी रुपेरी म्हणे वाढप्या, “शिकार दिसते बरी! चिनी जपानी खाद्यामधली जाड शेवई खरी” “तर्र मद्यपी अंधारातही चोरतील ग तुला” म्हणे वाढपी पळीस टोचऱ्या “नकोस टोचू मला! भुलून गेलो तुज पुसताना तुझिया रंगावरी, खरी तरतरी दिसे सुंदरी माझ्या गालावरी”

This poem is a parody poem(विडंबन काव्य) based on the poem ‘Dahaa vees asatee kaa re mane uddhavaa’. दहा वीस असती कारे मने उद्धवा, गीत-ग.दि.माडगुळकर, संगीत-स्नेहल भाटकर, स्वर-सुमन कल्याणपूर). In this poem, ‘Thev Tajavaa'(ठेव ताजवा), the word, ‘Raadh’ means our soul or Atmaa. The poetess says that it is necessary to get to the depths…

This poem is a parody poem(vidamban kavya) based on the poem ‘Aamuchee vasane de shreeharee’  written by G.M. madgulakar आमुची वसने दे श्री हरी (गीत- ग.दि.माडगुळकर, संगीत-स्नेहल भाटकर, स्वर-सुमन कल्याणपूर तळपती शस्त्रे निलाजरी द्यालका वस्त्रे कुणीतरी! जात बाईची वा पुरुषाची भूक शमविण्या देह-मनाची लाट बने सागरी- द्यालका वस्त्रे कुणीतरी! रंग खेळुनी वास गळाले अर्थ लाजले…