-
वीतराग मुद्रा – VEETARAAG MUDRAA
In this Ghazal the poetess says, Only ‘Veetaraag-mudraa’is pratik of pure soul. ही वीतराग मुद्रा शुद्धात्म रूप आहे पण पाप वस्त्रधारी म्हणते कुरूप आहे मम कर्म जाळण्याला देहात धूप आहे अन तेवण्यास ज्योती साजूक तूप आहे कणसे मळून कुणबी राशीत धान्य ओते देण्या तयास वारा हातात सूप आहे बकध्यान कोण करुनी क्षमवी क्षुधा जिवाची ध्यानात…
-
असा दिवाणा माझा हंटर – ASAA DIVAANAA MAAZAA HUNTER
This Ghazal is written in 48 matras. Here radf is, ‘Asaa divaanaa maazaa hantar'(असा दिवाणा माझा हंटर) and kafiyas are paanyaamadhye, premaamadhye, rastyaamadhye etc. कडाडता जो, कुंपणवासी, उडी टाकतिल, पाण्यामध्ये, असा दिवाणा माझा हंटर! मायाचारी क्षुद्र कीट ही, पडतिल ज्याच्या, प्रेमामध्ये, असा दिवाणा माझा हंटर! ब्रम्हांडावर, टाकुन दृष्टी, पकडुन त्याला, माझ्या हाती, गरागरा मी, फिरवी…
-
अबोल प्रीती- ABOL PRITI
जणू कहाणी! अशीच आहे, तुझी न माझी अबोल प्रीती! जशी विराणी! अशीच आहे, तुझी न माझी अबोल प्रीती! तुषार उडवुन नयन भिजविण्या, सुगंध मिश्रित जल भरलेली, गुलाबदाणी! अशीच आहे तुझी न माझी अबोल प्रीती! घुमत रहाणे जयास भावे, उदास ऐसा कपोतसुद्धा, म्हणेल गाणी! अशीच आहे तुझी न माझी अबोल प्रीती! अतिशय ज्याला म्हणतिल जैनी, असेच…
-
गिरण – GIRAN
This poem is known as folksong or lokgeet. In this poem the poetess gives message, if you want to run a macnine regularly, daily care and maintainance is necessary together with real knowledge. कसं नि कायं कळेना माझी गिरण पीठ दळेना मी आणला नवीन पट्टा अन चाकाला घातला रट्टा वारा घालाया आणला पुठ्ठा तरी जातं…
-
भ्रमर भृंग – BHRAMAR BHRUNGA
In this poem the poetess asks her beloved person to realize power of true love and emotions expressing true love. भ्रमर भृंग काय म्हणू तूच सांग नाथा हृदयातिल मधु बोले सोड भांग नाथा थकलेरे पाहुनिया नित्य नवे चाळे रिक्त पुन्हा जाहलेत नयनांचे गाळे केकारव नको अता हवी बांग नाथा निशीगंध मुग्ध धुंद प्रीतीची गाणी शब्द निळे…
-
जिनवाणी – JINVAANI
In this poem the poetess says, Jinvaani is our mother. गर्जा जयजयकार जिनांचा गर्जा जयजयकार क्षमा धर्म हे भूषण अमुचे त्यागू क्रोधास त्याग तपाची परंपरा ही आगम धर्मात हृदय शुचिता शुभ्र जलासम मनात खळखळणार जिनवाणी ही माय आमुची धर्मामृत पाजे तिच्या तनूवर मार्दव आर्जव अलंकार साजे माय शारदा गुरूमुखातून अखंड झरझरणार भूल न पाडिती अम्हास…
-
स्वर्ग भूवरी आणू – SWARGA BHUVARI AANU
In this poem the poetess says, we are sculptures of new age. We can creat heaven on the Earth. शिल्पकार, आम्ही नव्या युगाचे, लेणी नवी घडवू! मनामनातून चैतन्याची प्रभात आम्ही फुलवू! विज्ञानाची कास धरोनी अंतरीचा आवाज स्मरोनी सम्यकश्रद्धा हृदयी जपुनी लक्ष दीप लावू, भारतभूची आम्ही लेकरे मराठमोळी फूलपाखरे मनी मातीचा गंध स्मरोनी, गगन भरारी घेऊ!…