सुनेत्रा नकाते

This ghazal is written in akshargan vrutta. Vrutta is GAA GAA LA GAA, LA GAA GAA. हसण्यात चीज माझ्या देहात वीज माझ्या फांदीवरील पक्ष्या डोळ्यात नीज माझ्या मम पाउले न थकली चपलेस झीज माझ्या या बहरल्या मनाचे आत्म्यात बीज माझ्या म्हणते तुला  ‘सुनेत्रा’ गझलेत भीज माझ्या वृत्त – गा गा ल गा, ल गा गा.

  लिहू मी कशाने गझल सांग वाऱ्या किती लेखण्यांची दिसे रांग वाऱ्या भिजविते धरेला धुवांधार वर्षा तिला सुकविण्या दे मला थांग वाऱ्या भल्या तू पहाटे नको शीळ घालू पुरी जाग येण्या हवी बांग वाऱ्या प्रकाशात साधू खऱ्या सर्व वेळा जरी फाटले पूर्ण पंचांग वाऱ्या निळी लाट वेडी तुझी ती ‘सुनेत्रा’ उसळते जणू प्राशुनी भांग वाऱ्या…

दरवळणारी बकुळ चमेली सुंदर भारी तसा तुझा मुखचंद्र रुपेरी सुंदर भारी दिली जरी मी कैक जुनेरी सुंदर भारी दिलास मज तू टोप पुणेरी सुंदर भारी जशी अचानक सर वळिवाची येते दारी तशी करे बोहारिण फेरी सुंदर भारी गुलाब गाली फुलता माझ्या लाल टपोरा फळे तुझ्या अधरांवर चेरी सुंदर भारी अता विसावा घेच सुनेत्रा तू घटकाभर नकोस उचलू…

पाऊस पुन्हा भिजवी पाऊल तुझे अडवी कोणास मिळे रथही बाईक कुणी उडवी तो वात खुला फिरता फुलवात तमस पळवी वृत्तात गझल सजता संगीत तिला हसवी त्या कृष्ण तिच्या नयनी मन शुभ्र दिवा दडवी वृत्त – गा गा ल, ल गा, ल ल गा.

This Ghazal is written in akshargan vrutt. Vrutt is LA GAA GAA, LA GAA GAA, GAA LA GAA, GAA LA GAA. In the matalaa(first stanza) poetess asks, why ‘she’ is so much confused? सदा ‘ती’ अशी का कावरी बावरी? निळ्या गोपिकेसम पदर ‘तो’ सावरी! फुले रोमरोमी साजिरी गोजिरी; शहारे नव्हे ‘ते’ मधुर ‘ती’ शिरशिरी! गुलाबी…