-
भरून वाहे श्रावणात मी – BHARUN VAHE SHRAVANAT MEE
This Ghazal is written in Akasharganvrutta. Vrutta used here is ‘LA GAA LA GAA, GAA GAA, LA GAA LA GAA’. In this Ghazal the poetess describes, how her mind is flowing with happiness and joy. भरून वाहे श्रावणात मी दवात ओला पारिजात मी अजून समई देव शोधते तुपात जळते सांजवात मी उरात वारा गार घेउनी नदीस…
-
अबीर उधळा गुलाल उधळा – ABIR UDHALA GULAL UDHALA
Radif of this Ghazal is ‘Abir udhala Gulal udhala ‘. This Ghazal is written on some critical problems in society. In the last sher the poetess wants to live happily without anxiety, fear and thirst. फाशी देउन जलाद रडला अबीर उधळा गुलाल उधळा किती दिसांनी देव हासला अबीर उधळा गुलाल उधळा शुद्ध बीज अन फळे…
-
कळस – KALAS
In this Ghazal(16 matras) the poetess says, the God exsists in our heart. So don’t waste your time in finding the God outside. Here Radif is directly absent but indirectly we can see it, beautifully dissolved in Kafiya. कशास देउळ, कशास अंबर; देहच माझा घडीव मंदिर! मुखकमलाचा, कळस झळकतो; कर्ण, नासिका, पर्णे सुंदर! विश्वामधले, देव…
-
निळी आठवण – NILI ATHAVAN
Radif of this Ghazal is Nili athavan’. Nili athavan means blue memory.Blue means deep.This Ghazal is written in matravrutta(24 matras). मेघसावळ्या मनी ठिबकली निळी आठवण मोरपिसासम मग थरथरली निळी आठवण गोड गुलाबी पहाट हळवी पांघरता मी आभाळातुन खटयाळ हसली निळी आठवण हिरव्या पिवळ्या आठवणींचा गुंता होता मीच बदलले अन बावरली निळी आठवण नकोच रुसवा हरेन…
-
तू माझा अन, तुझी ‘सुनेत्रा’ – TU MAZA AN TUZI ‘SUNETRA’
This Ghazal is written in thirty-two matras. Radif of this Ghazal is ‘shyamal shyamal’. It means deep black. Kafiyas used here are Hirava(green), Halava(sensitive minded), Rusava, Mitava(dear person), Fulava, Marava(a type of colour, fragrant plant), Zulava(swing tied to the branches of trees) In this Ghazal the poetess says, my mind becomes happy and sensitive in…
-
गर्दी – CROWD
In this poem the poetess says, when world was ruled by mad people there were only few wise people. When these wise people became very very wise, mad people get confused. Mad people begin to write poems…and then what happened? shaddap!!!! जग वेडयांचे होते तेव्हा शहाणे होते थोडे अति शहाणे झाले सारे वेड्यांना पडले कोडे…
-
वेडी – VEDI
This is a small poem named ‘CHAROLI’. It contains four lines. In this charoli the poetess says, In every persons dream there is one mad person. प्रत्येकाच्या रात्रीमध्ये असते कोणी वेडी वेडीसाठी शहाण्याने अडकवलेली बेडी बेडी कसली तो तर गजरा जाई-जुईचा त्याच्यासाठी घालते ती वेणी तिपेडी