-
दिडदा दिडदा – DIDADA DIDADA
झुळझुळणारी भरारणारी लहरत झिंगत गुणगुणणारी हवा हवी मज श्वास घ्यायला प्राणवायूयुत पानांमधुनी सळसळणारी हवा हवी मज भूमीवर हिरवाई राने फळाफुलांच्या फुलण्या बागा सृष्टीमाते जलदांचा रथ मुक्त धावण्या बिजलीसंगे कडाडणारी हवा हवी मज जीवात्म्यांची मौनी भाषा टिपण्यासाठी खिरण्यासाठी सर्वांगातुन डोंगरमाथे प्रपात चुंबित झऱ्यासंगती खळाळणारी हवा हवी मज काव्यकुपीतिल अत्तर माझे अक्षर पुद्गल चिंब भिजवुनी टपटपताना लिली…
-
प्रतोद – PRATOD
रथावरी सारथी करी मी कडाड उडवित प्रतोद आहे सुटावया छिडकत्या जिवांना गती जयांची निगोद आहे मला न भावे हसुन हसविण्या कुटील रोगी टवाळ वृत्ती लयीत येता भाव पकडतो सहज निखळ मम विनोद आहे फुकाच भाषा अता तहाची टळून गेली जुनाट घटिका नवीन स्वप्ने पुरी कराया भरारणारा प्रमोद आहे कशास तारा उगाच छेडू घनी विजेच्या अश्या…
-
पृथ्वी – PRUTHVEE (EARTH)
EARTH म्हणजे पृथ्वी. अर्थ म्हणजे वित्त…धन संपत्ती. अर्थ सांगणे म्हणजे, शब्दातून वाक्यातून स्वतःने जे काही जाणले ते विशद करून सांगणे,लिहिणे… अर्थ म्हणजे आत्मासुद्धा ! शब्दाला अर्थ असतो, वाक्यालाही अर्थ असतो. अर्थाचाही एक अर्थ असतो… अक्षरे, शब्द आणि वाक्ये तर पुद्गल असतात…मग पुद्गलांत आत्मा असतो काय… कविमनाची व्यक्ती, एखादी जिवंत व्यक्ती जेव्हा उस्फुर्तपणे किंवा विचारपूर्वक काही…