व्यंजन “च” ना भरीचे हे पण खरेच रे परिपूर्ण अर्थवाही नच ठेच टेचरे सावज शिकार पारध शब्दांस जोडुनी मी ताणले धनुष्या बाणात खेच रे नाहीस तू जनावर माणूस जाणता खुडतोस का कळ्यांना पुष्पांस वेच रे बोटातल्या कलेचे लालित्य ओळखू ठोकून काय होते पिळण्यास पेच रे अर्था अनर्थ म्हणती कोंडून भावना चैतन्यदा “सुनेत्रा” पाडा चरे चरे

बघ समर्थ रेस रे देय अर्थ रे स रे काफियात इंग्रजी आज वर्थ रेस रे कृष्ण धवल लीड मम करुन शर्थ रे स रे घन रदीफ आत्मजा ना अनर्थ रे सरे ती अरेस का करे घेय बर्थ रे स रे

बघ नोट सावळी नाही मम ताव आगळा आत्म्या कार्माण वर्गणा रेखू जणु डाव आगळा आत्म्या गझलेत सामना करण्या झर शेर वेगळे रमणी तलवार रक्षिते जीवा मृदु घाव आगळा आत्म्या देऊळ चावडी शाळा वटवृक्ष पार राई गावांस गावपण आहे तव गाव आगळा आत्म्या नात्यात गोडवा जपण्या नक्षत्र टाळुनी बरसे वाटून पुण्य कर्मांचे घन भाव आगळा आत्म्या…

ही नोट आगळी नाही मम ताव आगळा आत्म्या कार्माण वर्गणांचा जणु डाव आगळा आत्म्या गझलेत युद्ध हे कसले झर वेगळे रमणी तलवार रक्षिते जीवां मृदु घाव आगळा आत्म्या देऊळ चावडी शाळा वटवृक्ष पार अन शेते गावांस गाव पण आहे तव आगळा आत्म्या नात्यात गोडवा जपण्या नक्षत्र टाळुनी बरसे वाटून पुण्य कर्मांना घन भाव आगळा आत्म्या…