सुनेत्रा नकाते

Tag: Ghazal in akshargan vrutta

  • ग्राम – GRAAM(VILLAGE)

    धरण पानशेत छान ग्राम कामशेत छान कमविण्यास दाम बीम धाम हरित शेत छान

  • लिपी – LIPEE(SCRIPT)

    लिपी… ब्राम्ही बुटी मम कागदी आहे खरी ब्राम्ही लिपी निर्झर नदी आहे खरी गा आत्मजा गा सुंदरी अंकी लिपी ब्राम्ही स्वरी अक्षरपदी आहे खरी रोमांच… रोम रोम ते रोमांच मस्त शहारे रोमांच ताठ जाहले रोमांच फ़ुलूनी खडे रोमांच

  • कुळाचार – KULACHAR(FAMILY CUSTOM)

    कुठे तार नाही खुला पार नाही बसू आज कोठे खरा यार नाही लगावून द्याया नवा वार नाही कसे गोत्र नक्की कुळाचार नाही न गारा न वर्षा धुवाँधार नाही खुराड्यात लोळे नभी घार नाही “सुनेत्रा”स बंदी असे दार नाही

  • बेट – BET(ISLAND)

    रसाळ बेट बेरकी इरा गुणानुरागिणी सुजाण चाट जाहले तऱ्हा गुणानुरागिणी करात पुष्प मोगरा वळून ताल नर्तनी न पावलात वक्रता हिरा गुणानुरागिणी कमाल रोजचीच ही किमान बोलणे जरी उलून अंकुरा भरे धरा गुणानुरागिणी रुबाबदार नर्तकी नुपूर वाजती झणी सहज ध्वजेस पेलते धुरा गुणानुरागिणी सुशांत समय गारवा हवेत सत्य लहरते सुवर्ण नीर निर्झरा कऱ्हा गुणानुरागिणी

  • पाहुण्या – PAHUNYA(THE GUEST)

    कुणी फुंकले कान कुणाचे कोणासाठी .. कुणी फुंकले रान कुणाचे कोणासाठी… कुणी फुंकले भान कुणाचे कोणासाठी.. कुणी फुंकले प्राण कुणाचे कोणासाठी… कुणी फुंकले पान कुणाचे कोणासाठी.. कुणी फुंकले बाव कुणाचे कोणासाठी … फुका लाटुनी गोल चढावे अव्वासव्वा .. कुणी फुंकले दान कुणाचे कोणासाठी … असे कोणते कर्म कराया देशासाठी.. कुणी फुंकले वाण कुणाचे कोणासाठी ……

  • ऋचा – RUCHA(SACRED VERSE)

    घे लिंबलोण उतरुन आली वरात दारी घोड्यावरून उमद्या तृष्णा वधूत शिरली येता घरात स्वारी घोड्यावरून उमद्या वाटावया जनांना शमण्या क्षुधा युगांची बुंदी कळ्या करंज्या पात्रे अनेक भरुनी गाजे परात भारी घोड्यावरून उमद्या फुललाय सोनचाफा वारा सुगंध वाही कामास शांत करण्या चंपक गुलाब बकुळी तोले करात नारी घोड्यावरून उमद्या डोंगर निळा दिगंबर भासे मुनी तपोघन आभाळ…

  • सी समुद्र – SEA SAMUDRA

    देश मूक जाहलाय मौन ना पेटलीय भूक आज चौर्य ना कापुनी नखे सुयोग्य रंगवा राहता नखात घाण हौस ना काफिया स्वरात शोध घेतसे गंडल्या अलामतीत मौज ना नाव काय दफ्तरी लिहायचे गाजल्या सभा गतात चौक ना दगड पुफ्फ पापण्यांस चिकटता जाण हक्क घेत देत कौल ना कोरफड कुवार गौर लेखणी तरु लहानसे महान पौर ना…