सुनेत्रा नकाते

Tag: Ghazal in akshargan vrutta

  • प्रहार – PRAHAR(THUMP)

    धुके कपोती हवा गुलाबी निहार आहे शिशिर ऋतू पण बनी शराबी बहार आहे दवाळ बागा उले फुले केवडा सुगंधी परिमल कैदी कळी शबाबी तिहार आहे किती जरी घन तुझी लबाडी कुटील कपटी तुज उडवाया हजरजबाबी प्रहार आहे तडाग भूवर गडद निळे जल दलात मिटल्या.. सजीव स्वप्ने दिवाण काबी न हार आहे नवीन क्षुल्लक जिनागमातिल गझल…

  • कुरल सृष्टी – KURAL SRUSHTEE(CLASSIC TAMIL ETHICAL TEXT)

    रंगली मेंदीत भिजुनी गार हिरवी गझल सृष्टी बिल्वरी सोन्यात झळके ताम्र तांबुस धवल सृष्टी लेखणीने मी खणे ती अक्षरांची खाण आहे हरघडी लयलूट करण्या वर्णमाला नवल सृष्टी वाट वळणाची जरी ही पावलांना साथ देते जिनस्तुतीमय काव्य तिरुवल्लूवरांची कुरल सृष्टी गच्च आभाळी कडाडत वीज भेदे जलद भारी कोसळे पाऊस धो धो प्राशुनी जल सजल सृष्टी नीर…

  • इंडिया – INDIA

    जाण डाव आडनाव गाव कोणते खरे गूढ त्या शिवालयात बाव कोणते खरे संगनमत संगणक न प्रीत शब्द जोडते बेल पर्ण रंग भोर ताव कोणते खरे दगड गुंड पावसात झिंग चिंब शेंदरी वाळती उन्हात पिंड भाव कोणते खरे रे स अर्थ काय रे रुमाल बीज मंत्र हा पुरुष स्त्री कुणी असोत राव कोणते खरे प्रश्न उत्तरातले…

  • अपत्त्ये – APATTYE(OFF SPRING)

    अहंला झुकावेच लागे अती हाव भरण्या सुपाऱ्या फटाके फुटोनी नवा गाव भरण्या मना अंधश्रद्धा किती प्रिय तरीही मला ना तयांना कुटायास बत्ते खली भाव भरण्या कशाला करू आत्महत्या असे जैन मी हो जिवांनी जगावे पुन्हा वाटते घाव भरण्या खरी संपदा पुण्य माझे अपत्त्ये गुणांची खुशीने लिहावे नि गावे पुन्हा ताव भरण्या लगागा लिहू पाचवेळा उगाळून…

  • अभिजात – ABIJAAT (CLASSICAL)

    काढ्यात औषधाला सुद्धा कषाय नाही घर सारवू कशाने गोठ्यात गाय नाही भोके जरी खिशाला पॅंटी जुन्याच भारी सदऱ्यास कोण येथे बांधीत टाय नाही टाटा अजून टिकुनी गावी मिठामधेही खुर्चीत कैद मंत्री पळण्यास पाय नाही गाठीस पुण्य भावा अन पातळास ठिगळे गावात गझल कट्टा पण वायफाय नाही अभिजात मायबोली असुनी तुझी सुनेत्रा तुझिया मराठमोळ्या गझलेस न्याय…

  • खस्ता – KHASTAA (HARDSHIPS)

    शांत मी खाऊन ठेचा लालची खपवून ठेचा भामट्या त्या ज्योतिषांच्या कुंडल्या काढून ठेचा वाळवूनी जर्द मिरच्या देठ पण मोडून ठेचा ठेच पायांनाच लागे दगड ते शोधून ठेचा पोळले तिखटात तळवे घोटुनी वाटून ठेचा फिरुन वरवंटा गळाला ठेचतो लोळून ठेचा काढल्या खस्ता सुनेत्रा खावया पुरवून ठेचा

  • सवाई – SAVAI (SUPERIOR)

    जाहली शेरास सव्वा शेरणी दासी न आई धन्य पन्ना वाचलेली जाहली माझी रुबाई मुक्तकाच्या चार ओळी गात लिहिते ना लगावे गालगागा चार वेळा मी सुनेत्रा रे सवाई गालगागा गालगागा गालगागा गालगाई माळते कंठात कंठा लेखणी नाही कसाई ठेवते शेरावरी ह्या पावशेरा शर्वरी मम कंटकांनी वेढलेली पार करण्या खोल खाई आठमध्ये दोन जादा मिळवता दाही दिशांनी…