-
लवंग …आणि दोन मुक्तके
लवंग …आणि दोन मुक्तके लवंग जशी आमटी मस्त कटाची तवंग द्रव्यावरी तुझी तुला लखलाभ प्रसिद्धी सवंग द्रव्यावरी भावमनाची होडी आली तरून काठावरी अर्घ्य द्यावया पुष्प वाहिले लवंग पाण्यावरी धाव जपणे स्वभाव अपुला काव्यास पण जपावे वृत्तात मांडताना काव्यास पण जपावे घन शब्द अंतरीचे वाऱ्यासवे हलूनी शेरात धाव घेता काव्यास पण जपावे केतू शनी असो वा…
-
आरारुट – AARARUT
निर्मल मानस लुटते मी णमो णमो पुटपुटते मी पाप पुण्य तोलते तुला शून्य बनूनी सुटते मी अलगद फिरवुन बत्त्याला खली वेलची कुटते मी जलद दाटता गच्च नभी जशी ढगफुटी फुटते मी बंधमुक्त होऊन जगे ताणत नाही तुटते मी पचावयाला बाळांना हलके आरारुट ते मी पाण्यावर फिरवुन बोटे सहज उमटते स्फुट ते मी
-
तुझी तुला लखलाभ प्रसिद्धी – TUZI TULA LAKHLABH PRASIDHHI
तुझी तुला लखलाभ प्रसिद्धी सवंग कीर्तीवरी काठ चुंबण्या लयीत विरती तरंग कीर्तीवरी कैक भोवरे गरगर वरती बुडून येता क्षणी नकळत उठते खळखळ सळसळ अनंग कीर्तीवरी नाठाळाचे माथी काठी सम्यक श्रद्धा उरी गाथांमध्ये तरंगणारी अभंग कीर्तीवरी बिंब पहाया मुनीमनासम निर्मळ सरोवरी बनी केतकी सुगंध उधळे दबंग कीर्तीवरी फक्त माझिया आत्म्याला मी रक्ष रक्ष म्हणते पाप पुण्य…
-
अडिग – ADIG
डबडबुनी दो सुकण्ण डोळे भरून आले मायाळू मन मानस भोळे भरून आले मी शब्दांचा कीस पाडुनी अर्थ गाळला कैक काफिये रदीफ गोळे भरून आले कंप लहर की थरथर नवथर लवलव न्यारी मुखचंद्रावर थबथब पोळे भरून आले कलम निर्झरी काळी शाई टपोर अक्षर चुरगळलेले कागद बोळे भरून आले क्षितिजावरती समुद्र चाचे मौनी बाबा सागर तीरी घन…
-
समयसार – SAMAY SAAR
समयसार का सार निश्चय नय व्यवहार देव शास्त्र गुरु धार भव सागर कर पार अंतर्मन की सुनो बाते बारंबार स्वधर्म खुद का जान खुदको खुदही तार अर्थ सुनेत्रा सार्थ पर से कभी न हार
-
अढळ सत्य – ADHAL SATYA
मुक्तक… वाहून गेले डोळ्यामधून सारे खारे पाणी काळीज सांगे सुकले तपून खारे सारे पाणी गागा लगागा गागा लगालगा गा गागा गागा ओळख सुनेत्रा माझी लगावली झरणारे पाणी मुक्तक … थरथरे भूमी गव्हाळी रंगलेली गोठली थंडी सकाळी रंगलेली वाहने धावून थकली वळण येता धूळ त्यांवर पावसाळी रंगलेली चारोळी … सत्य युगाची अखेर हे तर वाक्य चुकीचे…
-
वेढणी – VEDHANI
वळे वेढणी शुद्ध हेम मम पीळ अंतरी तुझी वारिया घुमत राहुदे शीळ अंतरी बिंब म्हणूकी भास धुक्याचा भाषेवरती हृदय जलावर फिकुटलेली नीळ अंतरी जरी कळीचा नारद कोणी कळ उघडाया कळा कलेच्या कुणास भावा खीळ अंतरी किती ग सुंदर शील तुझे हे झरझरणारे दृष्ट न लागो सबब तीट हा तीळ अंतरी जाण तीन रत्नांची महती खाण…