जुने पुराणे पत्र गझल नूतन जणु सावत्र गझल निमित्त्य ठरले तव जन्मा बहर काफिया छंद गझल ताप तापता संसारी शांत करे तापत्र गझल बहीण आजी माय सुता सई रदीफ कळत्र गझल तिसरे दुसरे त्याआधी प्रथम सुनेत्रा सत्र गझल शब्दार्थ … तापत्र – कडकी कळत्र – पत्नी,स्त्री

निर्मल मानस लुटते मी णमो णमो पुटपुटते मी पाप पुण्य तोलते तुला शून्य बनूनी सुटते मी अलगद फिरवुन बत्त्याला खली वेलची कुटते मी जलद दाटता गच्च नभी जशी ढगफुटी फुटते मी बंधमुक्त होऊन जगे ताणत नाही तुटते मी पचावयाला बाळांना हलके आरारुट ते मी पाण्यावर फिरवुन बोटे सहज उमटते स्फुट ते मी

तुझी तुला लखलाभ प्रसिद्धी सवंग कीर्तीवरी काठ चुंबण्या लयीत विरती तरंग कीर्तीवरी कैक भोवरे गरगर वरती बुडून येता क्षणी नकळत उठते खळखळ सळसळ अनंग कीर्तीवरी नाठाळाचे माथी काठी सम्यक श्रद्धा उरी गाथांमध्ये तरंगणारी अभंग कीर्तीवरी बिंब पहाया मुनीमनासम निर्मळ सरोवरी बनी केतकी सुगंध उधळे दबंग कीर्तीवरी फक्त माझिया आत्म्याला मी रक्ष रक्ष म्हणते पाप पुण्य…