-
बाउन्सर – BOUNCER
बाउन्सर माझ्या गझलांमधले शेर तुझ्यासाठी बाउन्सर नकली तुझे फॉर्म्युले केर तुझ्यासाठी बाउन्सर कसले टाकतोस तू सोड खुळ्या नादा बाउन्सर माझे अडकविण्या तुज हेर तुझ्यासाठी बाउन्सर फसवे टाकुन घेशी लाख लाख सुट्ट्या बाउन्सर साठुन भवती झाले ढेर तुझ्यासाठी बाउन्सर कळण्या डोक्यामध्ये हवा नसावी रे बाउन्सर माझ्या भाषेमधले फेर तुझ्यासाठी बाउन्सर आता तुझाच तुजला गरगर बघ फिरवे…
-
फुलबाजार – FULBAJAR (FLOWER MARKET)
दुर्लक्षित ना ना व्यापारी, घाणेरी निवडुंग रुई खुलते झुलते घरात दारी काटेरी निवडुंग रुई जिथे बालके रोगी दुबळी रोजच मरती तिथे तिथे लसी टोचण्या करिती वारी बाणेरी निवडुंग रुई तल्लख करुनी घ्राणेंद्रियांस घाणेरीच्या फुलांसवे झुरळे माश्या मच्छर मारी सोनेरी निवडुंग रुई झेंडू शेवंतीच्या संगे वाड्यामधुनी सासरच्या येतीजाती फुलबाजारी माहेरी निवडुंग रुई दीपोत्सव भूवरती येता दिवे…
-
उठाठेव – UTHAATHEV (MEDDLING)
कोण पोचले कोणाआधी हिशेब असले तूच ठेव ग तुझ्या हिशेबांचे वारांचे, कधीच नव्हते मला भेव ग अतिथी देवासमान असतो, तुला न कळला हा व्यवहार निश्चय जाणुन व्यवहारातिल भुकेल्यातला पहा देव ग काजळणे कुढणे घुसमटणे, यातुन मुक्ती मिळावयास घनतिमिरातिल समईमधल्या फुलवातीसम शांत तेव ग लष्करच्या भाकऱ्या बडविणे, जगण्यासाठी अवघड फार त्यापेक्षा तू अर्धी चतकुर राखुन भाकर…
-
स्थापना – STHAPANA (FOUNDED IN)
वर्णमातृकेतिल स्वर सारे जमले सजले तबकामध्ये विरामचिन्हांचे दवबिंदू शुभ्र सांडले तबकामध्ये दहा दिव्यांनी उजळुन जाता दहा दिशातिल अनंत वाटा स्वरात मिसळुन व्यंजनाक्षरे शब्द उमलले तबकामध्ये नीर सुगंधी अक्षत पुष्पे काव्यशर्करा अंतर दीपक धूप चंदनी श्रीफल कळसा नीटस भरले तबकामध्ये केशर हळदी कुंकुम वर्णी तिलक रेखुनी मम भाळावर बिंबाचे प्रतिबिंब सुदर्शन झुकुन घेतले तबकामध्ये पंचपरमपद परमेष्ठींचे…
-
महती – MAHATEE (IMPORTANCE)
हित मित प्रिय अन सत्य गुरूची वचने टिपते मी दशधर्माची महती कळण्या कवने रचते मी ऊद धूप कर्पूर जाळुनी लावुन दीप दहा प्रकाश आणिक परिमल यांनी भवने भरते मी पूर्वभवांच्या उकलुन गाठी धागा सरळ मिळे असले धागे धुते सुकविते वसने विणते मी ध्यानाग्नीने राख व्हावया निजगत कर्मांची जिनाबिंबा अंतरी स्थापुनी नयने मिटते मी काव्यफुलांची ओंजळ…
-
जान – JAAN (LIFE)
-
अंधश्रद्ध – ANDH-SHRADDH (SUPERSTITIOUS)
पराधीन होतो प्राणी कर्मबद्ध होतो कर्म रोखुनी जाळूनी तोच सिद्ध होतो सहज मैत्र जुळते जेव्हाअहं गळुन जाई द्वैत संपुनीया जाता भाव शुद्ध होतो पाच पांडवांची पत्नी एक द्रौपदी हो सत्यकथा याला म्हणता धर्म क्रुद्ध होतो आत्महिता जपण्यासाठी जीव दक्ष सैनी परहित पण करता तपता बंध वृद्ध होतो पंथवाद प्रिय भोग्यांना जाण मानवा तू मनुज क्षुद्र…