नागिण जणु तू तव चालीची सळसळ झालो तुझ्या दुपट्ट्यातिल ढाक्याची मलमल झालो तुझे दुधारी वार झेलण्या कातळ झालो सुगंध प्राशुन त्या वारांतिल परिमळ झालो मिटल्या पापणकाठी तव मी अश्रू होतो नेत्र उघडता तू तव गाली ओघळ झालो तुझी सुई अन तुझाच धागा तुझेच टाके रंगबिरंगी अनेक पदरी वाकळ झालो निर्झरबाला बनून येता तू मम हृदयी…

बाउन्सर माझ्या गझलांमधले शेर तुझ्यासाठी बाउन्सर नकली तुझे फॉर्म्युले केर तुझ्यासाठी बाउन्सर कसले टाकतोस तू सोड खुळ्या नादा बाउन्सर माझे अडकविण्या तुज हेर तुझ्यासाठी बाउन्सर फसवे टाकुन घेशी लाख लाख सुट्ट्या बाउन्सर साठुन भवती झाले ढेर तुझ्यासाठी बाउन्सर कळण्या डोक्यामध्ये हवा नसावी रे बाउन्सर माझ्या भाषेमधले फेर तुझ्यासाठी बाउन्सर आता तुझाच तुजला गरगर बघ फिरवे…

कोण पोचले कोणाआधी हिशेब असले तूच ठेव ग तुझ्या हिशेबांचे वारांचे, कधीच नव्हते मला भेव ग अतिथी देवासमान असतो, तुला न कळला हा व्यवहार निश्चय जाणुन व्यवहारातिल भुकेल्यातला पहा देव ग काजळणे कुढणे घुसमटणे, यातुन मुक्ती मिळावयास घनतिमिरातिल समईमधल्या फुलवातीसम शांत तेव ग लष्करच्या भाकऱ्या बडविणे, जगण्यासाठी अवघड फार त्यापेक्षा तू अर्धी चतकुर राखुन भाकर…

वर्णमातृकेतिल स्वर सारे जमले सजले तबकामध्ये विरामचिन्हांचे दवबिंदू शुभ्र सांडले तबकामध्ये दहा दिव्यांनी उजळुन जाता दहा दिशातिल अनंत वाटा स्वरात मिसळुन व्यंजनाक्षरे शब्द उमलले तबकामध्ये नीर सुगंधी अक्षत पुष्पे काव्यशर्करा अंतर दीपक धूप चंदनी श्रीफल कळसा नीटस भरले तबकामध्ये केशर हळदी कुंकुम वर्णी तिलक रेखुनी मम भाळावर बिंबाचे प्रतिबिंब सुदर्शन झुकुन घेतले तबकामध्ये पंचपरमपद परमेष्ठींचे…