-
उडत्या ठिणग्या – UDATYAA THINAGYAA
लिहिले काही मुलाफुलांना कळेल ऐसे लिहिले सोपे माझ्यासंगे वळेल ऐसे पीडेलाही मुक्ती देण्या लेखणीतुनी लिहिले पीडा पूर्णपणे ती टळेल ऐसे कर्मनिर्जरा करण्यासाठी देह झिजविला लिहिले माझे पुण्य अता फळफळेल ऐसे धगधगणाऱ्या राखेमधुनी उडत्या ठिणग्या लिहिले अनवट ठिणग्यांनीही जळेल ऐसे हृदय जादुई कलम जादुई म्हणुन “सुनेत्रा” लिहिले मंतर भ्रम भय अवघे गळेल ऐसे गझल मात्रावृत्त (मात्रा…
-
वर्तमान मम् अतीव सुंदर – VARTMAN MAM ATEEV SUNDAR
जगावयाला आनंदाने वर्तमान मम् अतीव सुंदर भूतही सुंदर भविष्य सुंदर वर्तमान मम् सजीव सुंदर येणारा क्षण हरेक आहे माझ्यासाठी दिव्य पर्वणी समृद्धी अन सुख शांतीचे चित्र रेखितो भरीव सुंदर अंतरातली शुचिता उजळत जाई कणकण मम् देहातिल प्रकाशात आत्म्याची मूर्ती हवी तशी मज घडीव सुंदर तापतापता नीर तळ्यातिल बदके फिरती तप्त वाळुवर राजहंस विहरण्या जलावर नाचत…
-
होम्बुज पद्मावती – HOMBUJ PADMAAVATEE
-
सोनतुला – SON-TULAA
धुतल्या तांदूळासम येथे सापडलेका कोण तुला पुरे जाहले अता तोलणे तुला सांगते जोडतुला स्वर्णतुलेची वजने मापे गझलेमधले शिरोमणी त्यांचे प्याले सांडायाची का वाटे रे ओढ तुला डोळ्यावरती बांधुन पट्टी न्यायदेवता उभी इथे न्यायाधिश तू न्याय खरा दे शोभत नाही मौन तुला स्वार्थासाठी कोणी अपुल्या बळी देतसे जीवाचा शरीर पुद्गल सिद्ध कराया दुभंगेल ही सोनतुला नजर…
-
जिवंत वेडा – JIVANT VEDAA
तरही गझल गझलेची पहिली ओळ, कवी गंगाधर मुटे यांच्या “स्वदेशीचे ढोंगधतुरे” या कवितेची…. एक आणखी झाडावरती लटकून मेला काल दुसरा कोणी रेलखाली तडफडून मेला काल जिवंत वेडा सुंदर जगला मस्तीत नाचत गात नातीगोती माया प्रीती झटकून मेला काल सदासर्वदा सिग्नल तोडे बाईकवरचा स्वार पुलाखालच्या हातगाडीस धडकून मेला काल पाऊस असा धो धो पडला रस्त्यावरती खड्डे…
-
तत्त्वे – TATTVE
निळ्या कागदी श्यामल गझला संगणकात ठेव अथवा गाडुन त्यांस कुंडीत मातित हात ठेव जीव अजीव आस्रव संवर बंध निर्जरा मोक्ष जैन दर्शनातील तत्त्वे ध्यानात सात ठेव आवडत नसेल वाचन तर लक्ष देऊन ऐक ह्या कानाने ऐकत ऐकत त्या कानात ठेव देहबोली नेत्रबोली अनेक बोली शिकून बोलणं पाहणं ऐकणं चालणं तुझं झोकात ठेव बोल कौतुके काट्यांसंगे…
-
जुडगा – JUDAGAA
मोक्षाच्या द्वारावर टाळे कैक लागले होते अनेक जुडग्यांच्या भाराने छल्ले झुकले होते एकच टाळा खरा शोधला मी तर्काने माझ्या एकच छल्ला उरला हाती बाकी पडले होते हातांमध्ये घट्ट पकडला किणकिणणारा छल्ला छल्ल्यावर किल्ल्यांचे जुडगे मस्त लटकले होते सोन्याच्या किल्ल्यांचा जुडगा मी नजरेने टिपला रत्नत्रय पारखी नेत्र मम् त्यावर खिळले होते ओंकारातिल पाच अक्षरे पंचपरमपद रूपी…