Tag: Ghazal in maatraa vrutta

  • जिती – JITEE(alive)

    ब्रम्हकमळ मम हृदयी फुलण्या शुद्ध शुद्ध हो तू भूमीमध्ये सत्य पेरण्या शुद्ध शुद्ध हो तू पर्युषणातिल दशधर्मांची शिडी चढायाला जिनधर्माची मेढ रोवण्या शुद्ध शुद्ध हो तू नकोस भटकू अंधारी या लाव दीप आता अंतर्यामी दिवा उजळण्या शुद्ध शुद्ध हो तू साक्षीभावानेच पहावे कर्मकांड सारे कांडामधले मिथ्य जाणण्या शुद्ध शुद्ध हो तू मातृधर्म हा स्वभाव जपण्या…

  • जा जा मूढे – JAA JAA MUDHE (“go,go, you fool”)

    नकोच नाटक जा जा मूढे पुरे जाणले होते तुजला मी तेव्हाही अन आताही जाणत आहे वेळ यायच्या आधी नसते बोलायाचे म्हणुन बोलले कुणास नाही मन आताही जाणत आहे एकटीच का होती बसली निळावंतीसम तप्त दुपारी सोंग घेउनी विवाहवेदी वरती सजुनी ताप तापली हलकी झाली ढगात गेली जलदामधुनी कुठे बरसली घन आताही जाणत आहे शृंगाराने हुरळुन…

  • फुलझड्या – FUL ZADYAA

    नको करू तू नको फारसा विचार माझा नको दाखवूस कोठे बसला प्रहार माझा थकले आता प्रहार करुनी विचार करुनी नको वाटते कुणी करावा पुकार माझा मला वाटते सर्व सोडुनी जावे का मी कुठे जायचे जिथे तिथे बघ तिहार माझा जीव गुंतला फुलांमधे या कसा सोडवू कसा द्यायचा गोड फुलांना नकार माझा पुणे सांगली साताऱ्याला जाणे…

  • शासन – SHAASAN

    हवे कशाला परक्याचे तुज आसन रे वाद्य चोरुनी कशास करिशी वादन रे फुलव अंतरी शुद्ध भाव अन गात रहा करावयाचे असेल तुज जर गायन रे परस्त्री संगे भोगाची का तुज इच्छा या करणीने होइल तुजला शासन रे सम्यक्त्वाचे बीज रुजाया तव हृदयी शुद्धात्म्याचे कर तू पूजन अर्चन रे गुणानुरागी होउन गुण तू घेत रहा कर…

  • हिम्मत – HIMMAT

    नजर भिडविण्या मम नजरेला हिम्मत लागे हात लावण्या मम कमरेला हिम्मत लागे हवीच तुज जर माझी मैत्री बदल स्वतःला धडक द्यावया मम टकरेला हिम्मत लागे मार हव्या तू चकरा जितक्या मारायाच्या मोल द्यावया हर चकरेला हिम्मत लागे नकोस नखरा फक्त करू तू सांभाळ तया सांभाळाया त्या नखरेला हिम्मत लागे भाषेमध्ये मिसळुन भाषा एक कराया रूळ…

  • जाडी जाडी JAADEE JAADEE

    नको आज होंडा गाडी हिंड नेसून राखाडी हिरव्या नाजुक काठाची उद्या शाल केशर काडी कुर्ती सफेद वाणाची घाल बन नावाडी गुल्लाबाचं होउन फूल परवा फिर वाडी वाडी उडे दुपट्टा आकाशी झगा जांभुळ फुलझाडी कुंकुम वर्णी काठाची जर्द रेशमी हळदाडी गडद निळी ग नऊ वारी नेसुन दिस जाडी जाडी

  • अंतरज्वाला – ANTAR JVAALAA

    मी न दुखविले व्यर्थ कुणाला म्हणून मजला दुःख नसे सदैव जपली अंतरज्वाला म्हणून मजला दुःख नसे हृदयी माझ्या रहावया ये कायमचे तू खरे खरे असे निमंत्रण दिले सुखाला म्हणून मजला दुःख नसे निसर्ग नियमांचे नित पालन करुन रक्षिते स्वधर्म मी स्वच्छ ठेविते ह्रुदय जलाला म्हणून मजला दुःख नसे अक्षर अक्षर सजीव होते लहरीवर मम काव्याच्या…