नको करू तू नको फारसा विचार माझा नको दाखवूस कोठे बसला प्रहार माझा थकले आता प्रहार करुनी विचार करुनी नको वाटते कुणी करावा पुकार माझा मला वाटते सर्व सोडुनी जावे का मी कुठे जायचे जिथे तिथे बघ तिहार माझा जीव गुंतला फुलांमधे या कसा सोडवू कसा द्यायचा गोड फुलांना नकार माझा पुणे सांगली साताऱ्याला जाणे…

ती मूढ जान्हवी हेकट जानू बाई आंधळी जाहली वृद्धा कानू बाई मृदु माय सावली भूतकरांची माता पण तीच गुणाची पणती तानू बाई फुलमाळ जयाची गळा घालण्यासाठी सानशी खार ती धावे चानू ताई कैवल्य चारुता मीर चंद्रमा दावी तंबोरा जुळवी मीरा गानू बाई बोलते सारखे, तुज “काहीहीहां श्री” भानावर ये श्री… म्हणते भानू बाई मात्रावृत्त –…

हवे कशाला परक्याचे तुज आसन रे वाद्य चोरुनी कशास करिशी वादन रे फुलव अंतरी शुद्ध भाव अन गात रहा करावयाचे असेल तुज जर गायन रे परस्त्री संगे भोगाची का तुज इच्छा या करणीने होइल तुजला शासन रे सम्यक्त्वाचे बीज रुजाया तव हृदयी शुद्धात्म्याचे कर तू पूजन अर्चन रे गुणानुरागी होउन गुण तू घेत रहा कर…

नजर भिडविण्या मम नजरेला हिम्मत लागे हात लावण्या मम कमरेला हिम्मत लागे हवीच तुज जर माझी मैत्री बदल स्वतःला धडक द्यावया मम टकरेला हिम्मत लागे मार हव्या तू चकरा जितक्या मारायाच्या मोल द्यावया हर चकरेला हिम्मत लागे नकोस नखरा फक्त करू तू सांभाळ तया सांभाळाया त्या नखरेला हिम्मत लागे भाषेमध्ये मिसळुन भाषा एक कराया रूळ…

नको आज होंडा गाडी हिंड नेसून राखाडी हिरव्या नाजुक काठाची उद्या शाल केशर काडी कुर्ती सफेद वाणाची घाल बन नावाडी गुल्लाबाचं होउन फूल परवा फिर वाडी वाडी उडे दुपट्टा आकाशी झगा जांभुळ फुलझाडी कुंकुम वर्णी काठाची जर्द रेशमी हळदाडी गडद निळी ग नऊ वारी नेसुन दिस जाडी जाडी