सुनेत्रा नकाते

Tag: Ghazal in maatraa vrutta

  • केवळ आत्मा शरण्य आहे – KEVAL AATMAA SHARANYA AAHE (GOD LIVES IN OUR OWN HEART)

    God lives in our own Heart. मात-पित्यांना नमन करावे गुरु म्हणोनी चरण पुजावे प्रेमच देते श्वास जगाया त्या प्रेमाने धरण भरावे प्रेमामध्ये  कशास संशय आशंकेचे हरण करावे देव न लपतो हृदयी वसतो सदा मानसी स्मरण असावे कमलावरल्या दवबिंदूसम वाणी म्हणजे सुमन असावे केवळ आत्मा शरण्य आहे दुजापुढे का शरण असावे

  • वसा – VASAA (RULE TAKEN BY OUR OWN DESIRE)

    Vasaa means Rule taken by our own desire to become happy and satisfied. ओठांवरले तव ओठांचे ठसे कसे लपवू डोळ्यांमधुनी दिले घेतले पिसे कसे लपवू हृदयी उसळे नाव तुझे अन कंप सुटे श्वासा काळजातल्या हरिणी आणिक ससे कसे लपवू जरी कुशल मी बुडविण्यात बघ लोचनात प्रीती देहावरच्या रोमांचांना कसे कसे लपवू करवंदी डोळ्यांच्या खिडक्या जांभुळ…

  • संवाद – SANVAD (CONVERSATION)

    साद मी राध मी नाचरा नाद मी गझलेस दाद मी जिंक तू बाद मी संवाद वाद मी

  • रोखलेस जरि श्वासाला – ROKHLES JARI SHVASALA ( IF YOU HOLD BREATHE)

    पूर्व प्रसिद्धी-साहित्य-लोभस दिवाळी २००७ रोखलेस जरि श्वासाला कसे डांबशिल हृदयाला बोलायाचे खूप जरी कसे समजवू मौनाला नको थोपवू प्रवाह तू सोड आगळ्या हट्टाला फक्त हवा जर उदो उदो पगार दे मग भाटाला धर्म सांगतो सर्वांना पंथ न कुठला प्रेमाला कक्षेमध्ये  नको फिरू झुगारून दे मार्गाला

  • हिंदोळा – HINDOLA (SWING)

    घन करवंदी डोळा सखया झरणारा हिंदोळा सखया मुठीत नाही रहावयाची मी बर्फाचा गोळा सखया खेळशीलका जपून धुळवड सण बैलांचा पोळा सखया गोड रसाचे गुऱ्हाळ वाजे इक्षू चोळामोळा सखया भांग समजुनी पितोस लिमका किती किती तू भोळा सखया म्हणू नको ना तिला बहकली वय गझलेचे सोळा सखया

  • चोपडी – CHOPADEE(THE OLD NOTEBOOK)

    In this Ghazal the poetess says what she really wants. she wants a small but clean house which has windows and doors. She wants the home which gives ‘space’ to every member of the family. she says, my words are like fragrant flowers. In this Ghazal kafiyas are: zopadi(clean airy home made of banbu-sticks, and…

  • तमातसुद्धा तुला पाहते – TAMATSUDDHA TULA PAHATE (IN THIS DARKNESS OF BLIND BELIEFS I AM WAITING FOR DEAR SHRAVAN LAMP)

    This Ghazal is Gair-murraddaf Ghazal. Kafiyas are Mor, Por, Chor etc. रजनीगंधा उमलत जाता नववर्षाचा नाचे मोर सरत्या वर्षा निरोप देउन निजे जुईची नाजुक पोर पुरे जाहल्या चोऱ्यामाऱ्या हा कंठा घे शेवटचाच शपथेवरती प्रियेस सांगे भल्या पहाटे कोणी चोर काटेरी जाळीवर हिरव्या करवंदांचे लोभस घोस टपटपणारे जलद म्हणूकी नेत्र सई तव काळेभोर वर्षे येती आणिक…