Tag: Marathi Ghazal

  • षण्मुख – SIX-FACED

    पुरुषार्थाची ओळख ओळख ; निरहंकारी हसमुख ओळख . अंतर ज्याचे निर्मल निर्मळ ; बुद्धी त्याची तल्लख ओळख . दिवा तेवतो भाव उजळण्या ; तोच निरंजन अल्लख ओळख . . दहा दिशांचे वसन जयाचे ; देव दिगंबर षण्मुख ओळख . नऊ मोजण्या जिनायतन मम ; मीच सुनेत्रा पारख ओळख .

  • संवेदनशिल – SENSITIVE

    ना विनोदी ना निगोदी नात माझी संवेदनशिल आळशी ना बावळी ना जात माझी संवेदनशिल मी न मिथ्या रीत सांगे आत्मघाती जाचणारी मूळ फांद्या पुष्प बीजे पात माझी संवेदनशिल काय सांगू अंद्धश्रद्धा पोसलेल्या मानवांनी टाकते जीवांस जपण्या कात माझी संवेदनशिल नित्य स्वाध्यायातुनी मी जाणले रे स्वरुप आत्म्या लेकरे तत्वार्थसूत्री सात माझी संवेदनशिल भजन कीर्तन विठ्ठलाचे पांडुरंगाची…

  • निगोदी – MICROSCOPIC SOULS

    तुझी स्वतःची कर्मे तुजला धरतील धारेवरती नाचवून निःकाचित कर्मे फळतील धारेवरती सुधारेन मी पुट्पुट अस्फुट बुडबुडा पाण्यावरचा असे बुडबुडे सुकून ओठी अडतील धारेवरती शब्द परजुनी तप्त विळीसम शेरात प्रकटता झणी जीव निगोदी सुटण्यासाठी उडतील धारेवरती तीन शेरांचे मुक्तक.

  • हाळी – A LOUD CALL

    गझल .. .. … …. हाळी . . . . .  .. पाखरांचे बोल चाली जीव काया रानमाळी ये मनीमाऊ सकाळी द्यावया दारात टाळी रानवारा हूड भारी वाह्तोया देत हाळी गारव्याला सावलीला बैसलीया माय काली रातराणीला जपाया कंटकांची वीण जाळी दो कळ्यांसह उमलताना वल्लरी अंधार गाळी ऊस मैतर नारळाचा पाहुनी तुज साद घाली कोण सच्चा…

  • प्रांत – PROVINCE

    एक पान एक गाव एक प्रांत एक देश एक तीर्थ घाट छान नीर स्वच्छ नेक देश जायचे मला असेच गात गीत गझल गोष्ट पंच परम पद स्मरण जिनालयात लेक देश

  • कोंबडे – ROOSTERS

    काय आहे सांग हे पाडताती भांग हे वाजती घण्टा कुठे कोण फेडी पांग हे काम कसले सोडुनी मारताती टांग हे कैक आले कोंबडे मस्त देती बांग हे फेसबुकवर यावया आतुर ग विकलांग हे दर किती ठरवून घे देव दानव चांग हे पायऱ्यांना टाळण्या टाकताती ढांग हे क्षेत्र राजस्थानचे कैक म्हणती डांग हे केवढ्या मोजू चुका…

  • बंदूक – GUN

    हे केले मी ते केले मी मिरवायाचे कशास मी पण स्वभाव अपुला धर्म अहिंसा म्हणू कशाला दुजास मी पण लक्ष्यावरती लक्ष ठेवण्या सावध असणे आळस नाही आत्मधर्म लावण्या पणाला लावणार मी धसास मी पण खेळ न करते मी शब्दांचा अंकुर जपण्या शब्द पेरते फोडण्यास निःकाचित कर्मे कधी न घेते उशास मी पण व्यवहाराला चोख ठेवण्या…