Tag: Marathi Kavita

  • सुकुमार – (delicate)

    कोण पऱ्यांना अमुच्या सुंदर आवडती सुकुमार… शोधुन काढू पिंजुन विश्वा शूर असे सरदार… मधुबालेसम नाजुक कन्या कुणी न स्पर्धक त्यांच्या पुण्या गुढी उभारुन त्या सत्याची उलथतील सरकार… ऐनकातुनी रोखुन बघती कपट जाळती मधुर हासती शोभुन दिसती तळपुन उठती जणू करी तलवार… अहंपणाचा अर्थ न ‘मी’ पण तू तू तू तू नसते शिकवण उपजत प्रीती तिरकस…

  • वरण भात – VARAN BHAAT (rice and dal)

    वरण भात जरि त्यास आवडे ताक कण्या तिज आवडती जात्यावर ती ज्वारी भरडे ताक कण्या तिज आवडती तोलुन मापुन तो खातो पण हवे तेवढे खाते ती बाथ घेतसे टबामधे तो शुभ्र प्रपाती न्हाते ती भाताने बघ वजन वाढते नकोच खाऊ म्हणते ती जिमला जावे तो म्हणतो तर फिरण्या जाऊ म्हणते ती तो म्हणतो तिज प्रीत…

  • येतात घरी हे जेव्हा – YETAAT GHAREE HE JEVHAA (when he comes home)

    संदीप खरे यांच्या नसतेस घरी तू जेव्हा’ या सुंदर भावपूर्ण कवितेवर हे सहज सुचलेले विडंबन नसतात घरी हे जेव्हा… मी चॅटींग करीत बसते दाराशी चाहूल ह्यांची मी त्वरीत ऑफलाईन होते येतात घरी हे जेव्हा… मग जेव्हा वाजे बेल अंतरी साठवित बोल मोबाइल मौनी होतो मी हसून उघडे दार येतात घरी हे जेव्हा … सय मला…

  • कवितांची मैफल – KAVITAANCHEE MAIFAL

    ये सई हाक मार पुन्हा एकदा अंगणातून धावत पळत येईन मग वह्या पुस्तके सांभाळून हवा भरू सायकलीत कोपऱ्यावरच्या दुकानात तुझी सायकल माझी सायकल निघेल केवढ्या तोऱ्यात चढ येता नको उतरणे पायडल मारू जोरात मागे टाकू टवाळ कंपू भरारणाऱ्या वाऱ्यात आलं कॉलेज चल उतर सायकल लावू स्टॅंडला बसून चार तासांना दांडी मारू प्रॅक्टिकलला बागेमधल्या झाडाखाली बसून…

  • गोष्टी – GOSHTEE

    काही गोष्टी कळत असतात पण वळणावर वळत नसतात सैरावैरा पळत असतात…. गोष्टी अशाच द्वाड असतात वाऱ्यासारख्या उनाड असतात. . मुसंडी मारून मनात घुसतात तुझ्या माझ्या… आठवणींना उचकटतात विस्कटतात चहूकडे भिरकावतात …. एक इकडे एक तिकडे एक वर एक खाली एक तिकडे कोपऱ्यात कोणी हळवी कोमात …. एक हसते एक रुसते कोणी चिडते धुमसत बसते कुणी…

  • सायंकाळी निळ्या नभात – SAAYANKAALHEE NILHYAA NABHAAT

    सायंकाळी निळ्या नभात पाखरे जेव्हा उडत जातात अनिलांच्या दशपदीतले कानेमात्रे जिवंत होतात…. परसदारी जास्वंदीवर लाल फूल डोलू लागतं हृदयतळातून वर येऊन प्रेम तुझं डोलू लागतं…. प्रेम तुझं खरंच होतं पण तुला बोलवत नव्हतं पण मला आता वाटतं मौन तुला आवडत होतं …. मी तू . . तू मी… करत कधीच बसले नाही म्हणून धूळ केर-कचरा…

  • झोपेल बाळ शांत – ZOPEL BAALH SHAANT

    चल ये लिहूत गझला …… …… दोघे मिळून आता ही पायवाट ओली ———– भिजवू दवात आता … वाटेवरी दुतर्फा टाकू बिया फळांच्या जपतील पादचारी अंकूर नवतरूंचा … वाढून उंच झाडे झुलतील वारियाने फांदीवरी बसोनी गाऊत प्रेमगाणे … येतील पाखरे मग बांधावयास घरटी किलबिल ऐकुनीया रचतील कोण गोष्टी … छायेत गर्द झोपे पान्थस्त सावलीला होताच सांज…