सुनेत्रा नकाते

Tag: Marathi Kavita

  • कृष्णामाई – KRUSHNAA MAAEE

    श्रुत-पंचमीच्या दिनी जीव वाजे झिनीझिणी पुष्पदंत भूतबली दर्शनात मग्न कळी निरांजन माझ्या हाती पंचप्राण माझे गाती आदिनाथ जिनेश्वर मुक्त शांत कैलासावर सिद्धशिला प्राप्त करुनी वीस जिन सम्मेदावर वासुपुज्य चंपापुरी तीच त्यांची मुक्तीगिरी गिरणारी नेमीनाथ मस्त घाट मोक्षपाथ महावीर पावापुरी रम्य शुद्ध मुक्ती खरी कोपरा तो पाकघरी तीर्थंकर वेदीवरी मंदिरात आत्मज्योत तीच कृष्णामाई स्त्रोत

  • कूप-मंडुक – KOOP-MANDUK

    कूप माझे विश्व अवघे रूप मंडुक पिंड माझा मी कुपातुन ब्रम्ह बघते नीर प्राशुन तृप्त होते चार ओळी मुक्त माझ्या नाव त्याला काय देऊ गा ल गा गा ना र ना ना राधिकेला काय सांगू कृष्णलीला रामलीला कैक लिहिल्या कैक झाल्या लपुन बसला  मोक्ष कोठे पाखराला ज्ञात नाही पिंजऱ्याला फोड प्राण्या पाखराला मुक्त करण्या  

  • परडी – PARADEE

    काव्यपरीचे, चरण पकडुनी, प्राप्त जाहले, सौख्याला; निंदा गर्हा, करुन स्वतःची, फक्त शरण मम, आत्म्याला.. तळ गाठाया, आत्मसागरी, उतरत गेले, खोल खरी; तटस्थ राहुन, निरखित गेले, भोवतालची, मूक दरी.. गांभीर्याने, अन धीराने, दिवा उजळिता, गाभारी; श्रद्धापूर्वक, मिटल्या नेत्री, मी जीवाची, आभारी.. भिऊन ज्यासी, बंद कवाडी, कोंडत गेले, काव्याला; ती भीती भय, सुंदर मम सय, पहा कळाले,…

  • चल चल भिंगू – CHAL CHAL BHINGOO

    चल चल भिंगू म्हणत म्हणत हा फिरे गरारा वारा नका नका रे नावगाव पुसु असो मतलई खारा ताप तापते ऊन उकळते वरवर चढतो पारा हलके हलके सरसर येती भरभर तडतड गारा अंगांगावर रोम शहारा घळघळ सरसरणारा थेंबामध्ये चिंब बिंब तन झेल झेलते धारा भुरे पाखरू किलबिल करुनी तोडे फोडे कारा हूड वासरू चरते खाते हिरवा…

  • तो नाही अन ती नाही – TO NAAHEE AN TEE NAAHEE

    कशास गाणे लिहू अता मी वाचायाला तो नाही खरी समीक्षा करू कशाची जाणायाला ती नाही कशास वाटा चालू आता वाट बघाया तो नाही अवघड वळणे कशास घेऊ वळणावरती ती नाही खिदळत नाचत गाऊ कशाला ऐकायाला तो नाही कशास खुडू मी जुई मोगरा गजरा करण्या ती नाही कशास अश्रू ढाळू आता रुमाल देण्या तो नाही चुका…

  • शब्दांजली – SHABDAANJALEE

    खाणदेश अन विदर्भ कोकण मावळ घाट नि मराठवाडा सह्याद्री अन सातपुड्यावर मजेत उडती बलाक माला जिवंत आहे शिल्प अजंठा अन वेरूळची कोरीव लेणी रायगडावर अजून घुमते शिवरायांची अमोघ वाणी धर्मवीरांची शांत गुरुकुले कर्मवीरांची धर्म साधना स्वर्ग कराया या भूमीचा अज्ञानाशी युद्ध सामना पुत्र येथला ऐसा गुंडा घटना लिहितो या देशाची किमया करिती इथे महात्मे स्त्रीशक्तीला…

  • मनभावन सृष्टी – MANBHAAVAN SRUSHTEE

    मी कविता अन मी कवयित्री प्रतिभा मम आई विषय न कुठला वर्ज्य असे मज मी ठाई ठाई नकाच घालू मज अंगावर प्रासांचे दागिने पुरे जाहली सक्ती ऐश्या वृत्तातच उडणे नकाच शोधू माझ्यामध्ये जड जड प्रवृत्ती स्वच्छंदी मी चंडोलासम निर्भर मम वृत्ती चैतन्याला उडव उडवण्या मनभावन सृष्टी गाज अंतरी गर्जायाला प्रेमाची वृष्टी लिहिता लिहिता उसळत नाचत…