-
मल्हार राग गाऊ – will sing raag malhar
डोळ्यात साठलेला घनगर्द भाव पाहू मेघात दाटलेला मल्हार राग गाऊ उडवीत मृत्तिकेला वाहील मस्त वारा जलदातुनी सुखाच्या वर्षोत प्रेमधारा नाचोत पंचभूते देहात कोंडलेली तुटूदेच साखळीही हृदयास काचणारी हातात हात घ्यावा तू नाचऱ्या विजेचा कर श्वास मोकळा तू मौनातल्या धरेचा ही वीण घट्ट मी ची उसवेन मी स्वतःही आभाळ बरसता हे बरसेन मी स्वतःही
-
सा रे ग म प ध नी सा – SAA RE GA MA PA DHA NEE SAA
-
बोला आता खरे खरे – BOLAA AATAA KHARE KHARE (now speak the absolute truth)
मुदत संपली लपवायाची बोला आता खरे खरे सांगुन सांगुन दमलो चिडलो सत्यच सांगा खरे खरे कशास केली लपवाछपवी भले कुणाचे करावया अता न कुठली वाट तुम्हाला इकडे तिकडे पळावया चारित्र्याचा मिरवित तोरा फिरला तुम्ही इथे तिथे चारित्र्याची ‘असली’ व्याख्या तुम्हा कळाली कधी कुठे भ्रमात भिजवुन बुद्धी अपुली काय जाहले जीवाचे अहंकार अन हवस मनाची लाड…
-
सोक्ष मोक्ष – SOKSH MOKSH (disposal of a matter)
फक्त फुलंच बनलो तर फुलायचं पूर्ण! उमलून यायचं पाकळी पाकळीनं … फूल रंगीत पाकळ्यांचं, फेनधवल पाकळीचं किंवा सुंदर पाकळ्यांचं! सुगंध उधळणारं मोहक फूल! कोणतही फूल आनंदी फूल… कधी देवाच्या पूजेत रमायचं कधी बुकेत तर कधी गजऱ्यात दाटीवाटीने बसून खिदळायचं हसायचं ! कधी झाडावरच डुलत रहायचं मजेत गाणी गात… वाऱ्यानं कधी केसर शिम्पताच जमिनीवर पडायचं परत…
-
तहान – TAHAAN (thurst)
मूळ झालो काय किंवा डहाळी झालो काय काम तर करावंच लागणार ज्याला त्याला ज्याचं त्याचं ! मूळ झालात तर घ्या मातीत गाडून पाणी शोधायला पसरा हात पाय बोटे तहान कोण्या कैक जन्मांची असतेचना प्रत्येकाला ! म्हणूनच मुळाला करावं लागतं पाणी प्यायचे काम… त्याची तहान भागलीकी मग जमीन उघडते द्वार अंकुर येतो त्यातून वर खोड होण्यासाठी!…
-
गाणारी परी – GAANAAREE PAREE (singing fairy)
काही क्षण तरी संपुदेत भावना अन विचार डोकं व्हावं शांत गार गार… पैशासाठी अडवे वाणी नळाला नाही पाणी आजाऱ्याला दवापाणी सततची आणीबाणी! तरीही सुचतातच गाणी गाणी गाणी गाणी… म्हणूनच गाण्यांनो आता थोडावेळ तरी द्या विश्रांती खरी.. चार कामं करेन घरी पगार मिळता खाऊन पिउन दिसेन थोडी तरी बरी .. कष्ट करून खरोखरी पाडेन पैशाच्या सरी…
-
चाळिशी – CHAALISHEE (forties)