सुनेत्रा नकाते

Tag: Marathi Kavita

  • कोल्हेकुई – KOLHEKUI (the howling of jackals)

    This poem is not only a kid’s poem but also a grown up’s poem beacause the poem describes behaviour of some birds and animals in critical condition. काव काव काव रे नको खाऊ भाव रे मडके भरले पाण्याने पोते भरले दाण्याने आता खरे बोल रे कोल्हेकुई कोल रे चिमणीला दे मोल रे कर्तव्याला तोल रे बांध…

  • वेलबुट्टी – VELBUTTI (a floral vine pattern)

    This poem describes the costume of newborn poem. Here costume is sadee and cholee. नव्या कोऱ्या कवितेला नवी कोरी साडी चोळी नवा कोरा गंध तिचा लुटावया आली टोळी चोळी लाल कुंकू रंगी साडी पिवळी हळदी जांभुळल्या काठावर फुलपाखरांची गर्दी मोरपिशी पदरावर पोपटांची वेलबुट्टी वेणीतला मोती गोंडा करे त्यांच्याशी ग गट्टी पुरे आता लाडीगोडी म्हणे काव्य…

  • मद्यपी – MADYAPI (DRINKER)

    थाळीभवती कितीक चमचे तू तर काटेपळी … किती हुडकिशी तव काट्यांनी या थाळीच्या तळी ? पळी रुपेरी म्हणे वाढप्या, “शिकार दिसते बरी! चिनी जपानी खाद्यामधली जाड शेवई खरी” “तर्र मद्यपी अंधारातही चोरतील ग तुला” म्हणे वाढपी पळीस टोचऱ्या “नकोस टोचू मला! भुलून गेलो तुज पुसताना तुझिया रंगावरी, खरी तरतरी दिसे सुंदरी माझ्या गालावरी”

  • सांज रम्य – SAANJ RAMY ((a beautiful evening)

    In this poem the poetess explains the importance of words power. शब्द शब्द गाळुन उकळुन ऊन दे नव्याने जळो वासनांचे भारे नेत्रीच्या विजेने वाच ऐक प्राश भाव नको अर्थ काढू कषायांना पचवूनी शुद्ध प्रीत देऊ दिवा धूर ओकणारा नको पेटवाया काजळीची पुटे त्याने चढती काचेला तडागात बिंबातली हसे काव्यबोली भावभोर लोचनातिल सांज रम्य व्हावी

  • पुन्हा पुन्हा – PUNHA PUNHA (again and again)

    In this poem the poetess describes the atmosphere in the spring season. She also describes the state of our mind in that season. पुन्हा पुन्हा अंतरात, नभ डोकावते तळातले तप्त जल, उसळून येते मातकट नीर तरी, लहरींची घाई तळी साठलेली माती, किनाऱ्यास नेई घनघोर युद्ध होई, श्यामल ढगांचे धुवांधार वर्षेसाठी, वीज नाच-नाचे मृण्मयीचे फटकारे, रेखीयती…

  • डौलदार काया – DOULADAR KAYA (graceful body)

    In this poem the poetess says, real heaven is on the Earth. Our emotions are god’s gift. So you should take good care of your emotions. मम मुग्ध भावनांच्या मेघात मी बसोनी का दूर दूर गेले क्षितिजास पार करुनी इमले तिथे किती गं त्या केशरी ढगांचे वेलीस पर्ण पाचू अन गुच्छ माणकांचे अंगणी मस्त झुलवा…

  • कधी वाटे मजला – KADHEE VATE MAJALAA (SOMETIMES I FEEL)

    In this poem the poetess wants to become showery rain in the month of Shraavan(श्रावण). कधी वाटे मजला व्हावे रिमझिमती श्रावणधारा लिपटून तनावर घ्यावा मनी भरारणारा वारा होऊन टपोरे थेंब घुसळावे मातीत अंग मातीत मिसळुनी जावे हरवून स्वतःतच दंग मग नकळत वरती यावे अंकुर पोपटी व्हावे हातांनी हिरव्या इवल्यारे कवळून उन्हाला घ्यावे मम देहास फुटावे…