Tag: Marathi Nisarga-kavita

  • माझे सॉनेट – MY SONNET (SONNET WHICH I WROTE)

    आम्ही मेघ सावळे दाटता नभी अश्वांवर बसूनी झिंगतो वात हूड वीज आसूड घुमवी कडकडा उधळतात अश्व चौखूर आम्ही कोसळू धडधडा कडा ओतेल मौक्तिके शुभहस्ते ओंजळीत भरूनी धनधान्य पिकवतील ग्रामस्थ नीरास वळवूनी भागवू तहान धरणांची सांडू लोळून गडगडा व्हावयास बाष्प हलके तापून उकळू तडतडा लहरण्या मुक्त विहरण्या मोदे वर जाऊ उडूनी अदृश्य होऊन फिरू तारांगणी नक्षत्रफुले…

  • फाल्गुन सरी – RAIN IN FALGUN MONTH

    फाल्गुन मासी रिमझिमणाऱ्या झरती पाऊससरी झरती पाऊससरी …. आभाळाच्या आल्या पोरी नाचत धरेवरी नाचत धरेवरी… रिमझिम पाऊससरी धरेवर आल्या पाऊससरी … भिजले अंगण भिजल्या वाटा भिजल्या चिंब सरी भिजल्या चिंब सरी … पहाटेस कुणी कचरावेचक चाले रस्त्यावरी चाले रस्त्यावरी …. उचलून कचरा सारा सारा घरचा रस्ता धरी… घरचा रस्ता धरी … वर्दळ वाढत जाई हळुहळु…

  • हुंबाड वारा – HEAVY GUSHING WIND

    नकोच काही देणेघेणे लिहावी छान मी गझल…. भेटावे वाटेल मनास तेव्हा धाडावी छानशी गझल…. कशास मोजाव्या मात्रा नि बित्रा अक्षरगण साचे वृत्तांची जत्रा … फुलांच्या संगे खेळेन रंग वाऱ्याची समाधी करेन भंग… रंगास उधळत फुलांच्या वेड्या काढूया वाऱ्या पक्ष्यांच्या खोड्या… वाटेवर धोंडा मारता शिंग त्याच्यावर धो धो ओतेन रंग … वाटेच्या धोंड्यास सांगेन गोष्टी गोष्टीत…

  • वारा चंचल – FICKLE WIND

    शिशिराच्या पाचोळ्यातिल मज अक्षर अक्षर हाक मारते निरोप घेण्या वाज वाजते वसंत वाऱ्यावरती झुलते पीत पोपटी मृदु पर्णांकुर पाहुन सृष्टी हात जोडते किरण कोवळे चराचरावर मोद सांडता हृदय डोलते … पानांच्या जाळीतुन उतरे ऊन खोडकर हळदी तरुतळ मृदा तळीची उडत राहते वारा चंचल ऊन न चंचल गतकाळाच्या आठवणीतिल पिसे लहरती वाऱ्यावरती संधिकाल की उषाकाल हा…

  • कू – EARTH

    हळूहळू हे वाजत आहे पानगळीतिल पान वृक्षातळीच्या पाचोळ्याला ऐकू देऊन कान पाचोळ्यातुन ऐकायाला किलबिल किलबिल गान रवीकिरणांचे भू वर आले अगणित सरसर बाण शीळ घालतो सुरभित वारा हरपुन तन मन भान लहर लहरती लता माधवी वेळावीत ग मान जरी छाटली खोडे त्यावर फुटली पर्णे सान पुनव रात्रीला शिशिर नेतसे चंद्रावरती यान उधळुन देती ऋतू सहाही…

  • लोणी – BUTTER

    निळे पारवे गडद दाटले धुके उपवनावरी डोंगरमाथ्यावरून आल्या रवीकिरणांच्या सरी घुसळुन घुसळुन साय धुक्याची आले वर लोणी लोण्यामधुनी दवबिंदूंचे घळघळले पाणी कढवुन लोणी पानोपानी तूप गाळले छान संधीकाली सांजवातीने उजळुन गेले रान धवल चंद्रमा प्राचीवरती झरे चांदणे पान प्राशुन त्याला चकोर गाई स्वातंत्र्याचे गान

  • तराई – TARAAEE

    तराईतल्या शांत उपवनी खजिना अक्षररूप कुणी लपविला कोणासाठी खोदुन खोदुन कूप बर्फ जाहल्या सरोवरांवर धुके दाटले गूढ काठावरती झाड जाळते चंदनगंधीत धूप शिशिरामध्ये उपवन अवघे मौनी आत्मस्वरूप व्रतस्थ पक्षी मूकपणाने आळवितो ग भूप पानगळीने वृक्षतळीची माती पर्णांकीत वसंत वाऱ्याची चाहुल मन करते काव्यांकीत