Tag: Marathi Nisarga-kavita

  • चांदणपंखी सही – CHANDAN PANKHEE SAHEE

    रम्य वनी चंद्रिका बैसली तळ्यात प्रतिबिंबी वाऱ्याने जल हलता थरथरली ती अंगांगी जललहरींनी काठ गाठला डुलत हलत जेव्हा गालावरती तिच्या उमटली खोल खळी तेव्हा अवचित झाली नभात गर्दी श्यामल मेघांची जळात नाचत सरी उतरल्या अंग धुण्यासाठी ढगाआडुनी शुभ्र चंद्रिका बिंब जळी शोधे जांभुळलेले वस्त्र तळ्यावर वरून ती फेके दिव्य प्रभेने झळाळणारे लेउन वस्त्र मही निळ्या…

  • थरथर गात्री – THARTHAR GAATREE

    पाऊस धो धो नऊ रात्री … घट भरता थरथर गात्री…. धारा झरती वेगे झरझर … स्वच्छ जाहले पदपथ परिसर काम तडीला पूर्णच नेले…. हळदी भाळी कुंकुम ठेले… उभा वृक्ष हा शरदात शमी …. नीलकमल फुल उमलले नमी … .. वर्तमान नव सृष्टी सुंदर …. दिव्य लाभता दृष्टी सुंदर ….. मयुर पंख कृष्ण जलद गगनी …..…

  • किरमिजी – KIRMIJEE (crimson)

    सृष्टीवरल्या प्रेमाची गोष्ट मोठ्या गोडीची कशी सांगू कळेना पेन्सिल बोथट वळेना टोक केले भरभर अक्षरे झरली झरझर केशरी किरमिजी रंगाची टपोर सुगंधित अर्थांची अक्षरे केली गोळा पाणी आले डोळा उंच मस्त हवेली शब्दविटांची बनली इंद्रधनुच्या रंगांनी रंगवली मी ढंगानी बिजलीला ती आवडली म्हणून ढगातून हसली

  • गजरा – GAJARA(torse)

    गडद निळे गडद गडद आभाळ सावळे झाले काळ्या काळ्या जलदांनी नभ भरुनी आले मौक्तिक माळा घालुन सजल्या श्याम मेघना शीळ घालतो मारुत मंजुळ खग घेती फांदीवर ताना झरझर झरझर झरती धारा टपटप टपटप पानांवरती मुदगंधाचा सुगंध प्राशुन शब्द उधळले पानांवरती गोळा करुनी शब्द अंजलीत टपोर गजरा कुणी बनविला माय आठवे सुंदर माझी तिनेच गजरा असा…

  • नियम – (rule)

    मी न घालते नियम दुजावर बंधन घाले मी माझ्यावर माझा संयम प्रिय प्रिय मजला माझ्या सौंदर्यावर भुलला अस्त्र लेखणी भेदुन लक्ष्या जाळ्यामध्ये पकडे भक्ष्या शस्त्र लेखणी फिरे मनावर काळी शाई झरते झरझर जलद सावळा बरस बरसतो भाव भावना झिमझिम झरतो अक्षर अक्षर उजळत जाते त्यात लख्ख ब्रह्मांड झळकते

  • उत्तम मार्दव – UTTAM MAARDAV (supreme humility)

    कोमल जल खडकांस कापते तैसे मार्दव सृष्टी जपते… फुलाप्रमाणे मृदू बनावे गुणानुरागी सुरभित व्हावे….. हृदयपाकळ्या उमलुन येता झुळकीवर हलके लहरावे,…. चंद्रकिरण प्राशून कुमुदिनी जैसी फुलते … मुनीमनातील वचने स्मरुनी आपण गावे….  

  • ग्रीष्माची काहिली – GRISHMACHI KAHILI (Summer heat)

    देहा अवघ्या तपवित आहे ग्रीष्माची काहिली पावसातही जाळे दाहे ग्रीष्माची काहिली हळूहळू उतरेल तप्तता भिजवुन गात्रे पुरी शीतल करण्या वारा वाहे ग्रीष्माची काहिली दवाच दे मज पथ्य नको पण म्हणते म्लान परी पुसते कारण स्वतःच काहे ग्रीष्माची काहिली शुद्ध निरामय आरोग्याची मिळे संपदा फुलां मारुन जंतू सत्यच पाहे ग्रीष्माची काहिली आजारीपण पळवुन लावुन नाचनाचुनी पुन्हा…