Tag: Marathi Nisarga-kavita

  • शब्दबोली – SHABD-BOLEE

    भाषारूप नि रूप अभाषा, यांच्याद्वारे शब्द उमटती.. शब्दाशब्दामधले अंतर, अंतरात त्या भाव प्रकटती… भाषारुप शब्दांच्यामध्ये, अक्षररूपी मनुष्य बोली.. चिव चिव बें बें खग नि पशूंची, रूप अनक्षर उपजत बोली… रुपी अभाषा स्वरुप शब्द दो, प्रायोगिक अन स्वाभाविकही.. पुदगल शब्दांचेच भेद हे, चर्चा करता पर्यायाची… मनुज छिन्नीने दगड फोडतो, ध्वनी उमटतो, तो प्रायोगिक.. मेघ वीज वा…

  • वनदेवी – VAN DEVEE

    बकुळ फुलांच्या अगणित राशी तळी साठल्यावरी परिमल जाई वाऱ्यावरुनी वनदेवीच्या घरी वनदेवी मग निघे तरुतळी परिमल प्राशायास सुगंधात त्या वनास अवघ्या भिजवाया भिजण्यास अर्ध्या वाटेवरती भेटे तिज वेडा पाऊस अडवुन तिजला म्हणे मैत्रिणी नको तिथे जाऊस मृदगंधाला लुटून पुरते चल लोळू मातीत खळखळणाऱ्या ओहोळांचे ऐकूया संगीत धारेसंगे खेळत फुगडी दाव निराळा बाज मजेमजेने चरण्यासाठी उन्हात…

  • सर्पफणा – SARP-FANAA

    सर्पफणा सावली देतसे तपोलीन मुनीस सिंह म्हणे मी शूर तुझ्यासम वीर क्षत्रियास जलचर जीवा करुन मोकळे नित्यच शंखध्वनी नीलकमल फुल नयन जलातिल नमिते मी त्यांस कासव कणखर मुनी उभयचर सुंदर व्रतधारी पुफ्फ मल्लिगा कुंभातिल जल देई पानांस अर्हतधर्मी व्रती साधुचे अभयदान मीना तृणमय कुंथळ सुरभित गिरिवर बकऱ्या चरण्यास निर्झरकाठी हरिण दौडते शांती रानात वज्रासम धनु…

  • पाऊस पडतोय मुसळधार – PAAOOS PADATOY MUSALHDHAAR

    पाऊस पडतोय मुसळधार हवा मस्त गारेगार वेड्या पावसा थांब रे माझ्या घरी ये रे स्वच्छ पंचा माझा घेऊन चिंब मन काढ पुसून आरामखुर्चीत माझ्या बस माझ्याकडे पाहून हस वाफाळलेला चहा घेत गप्पा मारू मजेमजेत भविष्याची चिंता सोड हृदयापासून नाती जोड भविष्य सांगतोय कुडमुड्या त्याला सांग नको उड्या जोहड धरणात धबाब रे दरवाजातून फुसांड रे पाणी…

  • आली मंगल घटिका खरी – AALEE MANGAL GHATIKAA KHAREE

    दवबिंदूंनी घट भरला अन थरथरली बासरी…आली मंगल घटिका खरी … हृदयमंदिरी जिन तीर्थंकर आम्र वनी पक्ष्यांचे सुस्वर… भारद्वाज नि कोकिळ गाती झुळूक फिरे नाचरी… आली मंगल घटिका खरी… लता माधवी मुग्ध वल्लरी उभ्या घेउनी पुष्प-आरती…निसर्ग ओते या पृथ्वीवर सौख्याच्या घागरी… आली मंगल घटिका खरी … पुनव चांदणे ऋद्धी सिद्धी भिजे चांदणी कुलीन बुद्धी… वीज चमकते…

  • अवखळ थंडी – AVAKHAL THANDEE

    शिशिरामधली अवखळ थंडी अंगांगाला झोंबत आहे शेकोटीच्या ज्वाळेमध्ये तन मन यौवन नाचत आहे गच्च दाटल्या धुक्यात पक्षी मौन पांघरुन बसला आहे कंठामध्ये अवघडलेल्या गाण्यावरती रुसला आहे पानांवरल्या दवबिंदुंतिल किरण शिरशिरी प्राशत आहे जर्द नव्हाळी गव्हाळ काया उन्हास हळदी माखत आहे सुरभित पुष्पे देहावरती भिजली माती झेलत आहे सरत्या वर्षामधले काही सुंदर क्षण मी वेचत आहे…

  • पाऊस गाणी – PAAOOS GAANEE

    ओढाळ पाणी धावते रानी फुले पाने झरे पाऊस गाणी गावया कोणी इथे आले बरे गोठ्यात धेनू अंगणी चाफा फुलांनी लगडला जात्यात दाणे सांडते पीठी तशी ओवी झरे आकाशगंगा सावळ्या मेघा म्हणे जा रे घना शेतात ज्वारी बाजरी डोले कणिस मोतीभरे उडतात पक्षी देखणे फांदीवरी घरटे झुले चाखावया मकरंद मध पुष्पांवरी फुलपाखरे बगिचे नवे झाले किती…