सुनेत्रा नकाते

Tag: MARATHI POETRY

  • ग्रीष्माची काहिली – GRISHMACHI KAHILI (Summer heat)

    देहा अवघ्या तपवित आहे ग्रीष्माची काहिली पावसातही जाळे दाहे ग्रीष्माची काहिली हळूहळू उतरेल तप्तता भिजवुन गात्रे पुरी शीतल करण्या वारा वाहे ग्रीष्माची काहिली दवाच दे मज पथ्य नको पण म्हणते म्लान परी पुसते कारण स्वतःच काहे ग्रीष्माची काहिली शुद्ध निरामय आरोग्याची मिळे संपदा फुलां मारुन जंतू सत्यच पाहे ग्रीष्माची काहिली आजारीपण पळवुन लावुन नाचनाचुनी पुन्हा…

  • शुभ्र लिली – SHUBHRA LILEE (white lily flower)

    निशिगंधाच्या हारामध्ये लाल गुलाबांचा वावर ग शुभ्र लिलीची दले मलमली त्यात सुगंधाचा दरवळ ग कण्हेर कोरांटीचे कुंपण साद घालिते का चाफ्यास ते न शोधिते त्यातिल अत्तर जाग ऐकुनी ती सळसळ ग अरिष्टनेमीचे शोधाया कूळ गाडले जे मातीत मत्त गाढवे म्हणती दाबुन उमद्या घोड्या त्या खेचर ग मानस्तंभ तो ऐसा शोभे कषाय विरहित होऊनिया जिनमूर्तीचे घे…

  • आड – AAD (well)

    बाळगणेशा रूप साजिरे बाळगणेशा खूप साजिरे विघ्नविनाशक श्रावणी सरी बाळगणेशा धूप साजिरे कढवुन लोणी शुभ्र मिळविले बाळगणेशा तूप साजिरे जोहड विहिरी आड देखणे बाळगणेशा कूप साजिरे पाखडण्या धान्यास आणिले बाळगणेशा सूप साजिरे गझल अक्षरगणवृत्त (मात्रा १६) लगावली – गाललगागा/गालगालगा/

  • मला आवडे – MALA AVADE (I LIKE )

    मला आवडे ग लिहायास काही तिला आवडे ग जपायास काही कुणी आवडेल तिलाही दिवाना फुला आवडे ग पहायास काही रुमालावरी न रुमालात पक्षी भला आवडे ग भरायास काही नको ते रितेपण वाट्यास तिचिया जिला आवडे ग विणायास काही धुंवाधार श्रावण आषाढ झिमझिम जला आवडे ग धरायास काही गझल अक्षरगणवृत्त (मात्रा १९) लगावली – लगागा/लगाल/लगागा/लगागा/

  • जांभळ्या – JAANBHALHYAA (deep purple coloured)

    कळ्या गुलाबी लाल केशरी शुभ्र जांभळ्या कळ्या नवाबी लाल केशरी शुभ्र जांभळ्या भाव सांडती नेणिवेतील जाणिवेतील कळ्या शराबी लाल केशरी शुभ्र जांभळ्या सुरभित करिती परिसर पावन रंगबिरंगी कळ्या शबाबी लाल केशरी शुभ्र जांभळ्या हजर जाहल्या हजरजबाबी बोल उधळण्या कळ्या जबाबी लाल केशरी शुभ्र जांभळ्या कानामध्ये सांगतिल मज कशी बोचली कळ्या खराबी लाल केशरी शुभ्र जांभळ्या…

  • चिमटे – CHIMATE (Tongs)

    आयुष्याची सुंदर गाथा स्वतः लिहावी अनाथांसही करण्या नाथा स्वतः लिहावी चिमटे सोसत समीक्षकांचे गोष्ट छानशी स्वतः स्वतःच्या खाउन लाथा स्वतः लिहावी संतांसम मिळवाया शांती अंतरातली अभंग ओवी झुकवुन माथा स्वतः लिहावी ताल सुरातिल धरुनी ठेका गझल लयीतिल जपता जपता तै तै ताथा स्वतः लिहावी मायपित्यांसम गुरू मिळाया व्यथा टोचरी पदपथ अथवा बनवुन पाथा स्वतः लिहावी…

  • पूल – POOL (Bridge)

    पूल … पूल तर पुद्गल आहे…जिवंत माणसांनी माणसांसाठीच बांधलेला… माणसांबरोबर त्यावरून चालत जातात प्राणीसुद्धा.. आणि माणसांचे सामान वाहणारे प्राणी आणि वाहनेसुद्धा! नदी जेंव्हा कोरडी ठक्क असते तेव्हा,, या पुलाखालीसुद्धा गोरगरिबांचे संसार उभे राहतात. पुलाखाली माणसे राहतात…आपल्या मोडक्या तोडक्या झोपड्यांमधून… त्यांनी पाळलेल्या कुत्र्यामांजरांसोबत, गाढवे आणि शेळ्यांसोबत भटकी कुत्रीही असतातच… हा पूल जेव्हा बांधला तेव्हाच्या आठवणी सांगणारे……