सुनेत्रा नकाते

Tag: Marathi sahitya

  • इंच – INCH

    काही स्फुट अस्फुट चारोळ्या … झीट झकास कांदेपोहे;पेरून कोथिंबीर.. खाऊन जल्दी जल्दी;चक्क मारला तीर.. नारळ फोडून खोवले;खवणीवरती नीट.. करून बर्फी मोदक;आली बाई झीट.. … बाप्ये मिठात पिळुनी लिंबू;कलश घासले धुतले.. भांडे बाजारातील;बाप्ये उठून गेले.. तांब्यापितळेची भांडी;ठिपक्या-ठोक्यांची नक्षी.. ध्यान लावूनी सांजेला;किती बैसले पक्षी.. … इंच सुंदरतेची फांदी;पाने हिरवी कंच.. मुक्या कळ्या अन फुलांसभोती;चाफेकळीचा इंच.. चाफा चंद्रावरती;किरण…

  • व्योम – VYOM

    काही स्फुट अर्धस्फुट रचना १) व्योम व्योम निळे मेघ धवल पहाड शुभ्र चुंबितो पायऱ्या चढून जाय जीव धन्य धन्य तो प्रकृतीत संस्कृति संस्कृतीत प्रकृती जपून ठेव ठेवण्यास निसर्ग राब राबतो … २)सांजा कातरलेल्या सांजा तिन्ही त्रिकाळी वांदा झाल्लर म्हणुनी झग्यास लावा सजवून अपुल्या वाटा … ३)फायदा स्वच्छ राहता वाटा प्रवास सुखकर होई नाद करूनी थुंकायाचा…

  • अनवट – ANAVAT

    अनवट कोडे मृदुल उकलले उकलीमध्ये अजून काहीं अनवट अनवट नाताळातिल शेकोटीची धूसर चाहुल दिशांत दाही अनवट अनवट वक्र स्वभावी सरळ जाहले बिळात शिरण्या बीळच फुटले जळी चिंबले त्यांस तपविण्या शिशिरामधले ऊन हिवाळी त्राही त्राही अनवट अनवट शुद्धात्म्याला फक्त पूजिती गुणानुरागी नाव असूदे काहीपण मग देह दिगंबर जिनवर ब्रम्हा आदम येशू ईश इलाही अनवट अनवट विहिरीतिल…

  • बेट – BET

    रसाळ बेट बेरकी इरा गुणानुरागिणी सुजाण चाट जाहले तऱ्हा गुणानुरागिणी करात पुष्प मोगरा वळून ताल नर्तनी न पावलात वक्रता हिरा गुणानुरागिणी कमाल रोजचीच ही किमान बोलणे जरी उलून अंकुरा भरे धरा गुणानुरागिणी रुबाबदार नर्तकी नुपूर वाजती झणी सहज ध्वजेस पेलते धुरा गुणानुरागिणी सुशांत समय गारवा हवेत सत्य लहरते सुवर्ण नीर निर्झरा कऱ्हा गुणानुरागिणी

  • जिनप्रतिमा – JIN PRATIMA

    दोन रुबाया जिनदेव … रुबाईची लय पकडून झरते झरझर अक्षर गाणे जिनदेव अंतरी वसे दिगंबर जगण्या स्वतंत्रतेने कशास शोधू देव काष्ठी अन जळी स्थळी पाषाणी झरझर झरती भूमीवरती माझी अक्षरगाणी जिनप्रतिमा … या ब्रह्मांडाचा धर्म अहिंसा जिनानुयायांचा मम देहच अवघा झाला आहे जिनमंदिर सांचा अंतर्यामी जिनप्रतिमा स्थित नित्य दर्शनासाठी जिनवानी ज्ञानामृत पाजे सत्य पंच परमेष्ठी

  • सोवळे – SOVALE

    दोन रुबाया स्वातंत्र्य… स्वातंत्र्य प्रिय मज अम्हा तुम्हा हर जीवा ना मात्रा अक्षर अडकविती मम जीवा संपले प्रश्न हे गूढ मूढ छळणारे व्हावयास राख पाप कर्म जळणारे सोवळे… सोवळे उतरवलेय ओवळे नेसायाला का लाऊन घ्यावे अंगा वल्कल नेसाया नेसते रुबाई नऊवार पैठणी इरकल खांद्यावर शाल गझल जणु ढाक्याची मलमल

  • कोसला – KOSALA

    प्रीतकी जंजीर हो या अभिमानका खंजीर, भाषा ब्रह्मांडकी हो या पिंडकी, धर्म राष्ट्रका हो या देशका,अथवा प्रादेशीक.. हृदयका धर्म प्रेम होता हैं … दोन रुबाया १) कोसला.. होऊन फुलपाखरु मकरंद प्राशाया कोसला धडपडे कोष फोडुनी सुटण्या घोळात रुबाई मात्रांच्या पण येई स्वातंत्र्य जपाया मार्ग स्वतःचा घेई… २) पाकळी मृदु पाकळी मनाची प्रेमे उलगडता दवबिंदुत भिजुनी…