सुनेत्रा नकाते

Tag: Marathi sahitya

  • बेट – BET(ISLAND)

    रसाळ बेट बेरकी इरा गुणानुरागिणी सुजाण चाट जाहले तऱ्हा गुणानुरागिणी करात पुष्प मोगरा वळून ताल नर्तनी न पावलात वक्रता हिरा गुणानुरागिणी कमाल रोजचीच ही किमान बोलणे जरी उलून अंकुरा भरे धरा गुणानुरागिणी रुबाबदार नर्तकी नुपूर वाजती झणी सहज ध्वजेस पेलते धुरा गुणानुरागिणी सुशांत समय गारवा हवेत सत्य लहरते सुवर्ण नीर निर्झरा कऱ्हा गुणानुरागिणी

  • जिनप्रतिमा – JIN PRATIMA(IDOL OF JIN)

    दोन रुबाया जिनदेव … रुबाईची लय पकडून झरते झरझर अक्षर गाणे जिनदेव अंतरी वसे दिगंबर जगण्या स्वतंत्रतेने कशास शोधू देव काष्ठी अन जळी स्थळी पाषाणी झरझर झरती भूमीवरती माझी अक्षरगाणी जिनप्रतिमा … या ब्रह्मांडाचा धर्म अहिंसा जिनानुयायांचा मम देहच अवघा झाला आहे जिनमंदिर सांचा अंतर्यामी जिनप्रतिमा स्थित नित्य दर्शनासाठी जिनवानी ज्ञानामृत पाजे सत्य पंच परमेष्ठी

  • सोवळे – SOVALE(PURE GARMENT)

    दोन रुबाया स्वातंत्र्य… स्वातंत्र्य प्रिय मज अम्हा तुम्हा हर जीवा ना मात्रा अक्षर अडकविती मम जीवा संपले प्रश्न हे गूढ मूढ छळणारे व्हावयास राख पाप कर्म जळणारे सोवळे… सोवळे उतरवलेय ओवळे नेसायाला का लाऊन घ्यावे अंगा वल्कल नेसाया नेसते रुबाई नऊवार पैठणी इरकल खांद्यावर शाल गझल जणु ढाक्याची मलमल

  • कोसला – KOSALA(A COCOON)

    प्रीतकी जंजीर हो या अभिमानका खंजीर, भाषा ब्रह्मांडकी हो या पिंडकी, धर्म राष्ट्रका हो या देशका,अथवा प्रादेशीक.. हृदयका धर्म प्रेम होता हैं … दोन रुबाया १) कोसला.. होऊन फुलपाखरु मकरंद प्राशाया कोसला धडपडे कोष फोडुनी सुटण्या घोळात रुबाई मात्रांच्या पण येई स्वातंत्र्य जपाया मार्ग स्वतःचा घेई… २) पाकळी मृदु पाकळी मनाची प्रेमे उलगडता दवबिंदुत भिजुनी…

  • बंधन -BANDHAN(BONDING)

    खेळ मांडावा धरावा पकडण्यासाठी पकडलेले सोडताना पडू नये कोणी भाव आहे आर्जवाचा घडवण्यासाठी जे हवे ते घडत जाता झडू नये कोणी मुक्तछंदातून बंधन बहरते आहे भूतकाळाच्या तणावर नडू नये कोणी वाडवडिलांची खरी रे पूर्वपुण्याई साथ मिळता प्रीतिची खडखडू नये कोणी झरत जाता शेर ऐसे निर्झरावाणी सावळ्या गझलीयतेला खुडू नये कोणी कोणत्या गोष्टीत माझ्या नाव अपुले…

  • पाहुण्या – PAHUNYA(THE GUEST)

    कुणी फुंकले कान कुणाचे कोणासाठी .. कुणी फुंकले रान कुणाचे कोणासाठी… कुणी फुंकले भान कुणाचे कोणासाठी.. कुणी फुंकले प्राण कुणाचे कोणासाठी… कुणी फुंकले पान कुणाचे कोणासाठी.. कुणी फुंकले बाव कुणाचे कोणासाठी … फुका लाटुनी गोल चढावे अव्वासव्वा .. कुणी फुंकले दान कुणाचे कोणासाठी … असे कोणते कर्म कराया देशासाठी.. कुणी फुंकले वाण कुणाचे कोणासाठी ……

  • ऋचा – RUCHA(SACRED VERSE)

    घे लिंबलोण उतरुन आली वरात दारी घोड्यावरून उमद्या तृष्णा वधूत शिरली येता घरात स्वारी घोड्यावरून उमद्या वाटावया जनांना शमण्या क्षुधा युगांची बुंदी कळ्या करंज्या पात्रे अनेक भरुनी गाजे परात भारी घोड्यावरून उमद्या फुललाय सोनचाफा वारा सुगंध वाही कामास शांत करण्या चंपक गुलाब बकुळी तोले करात नारी घोड्यावरून उमद्या डोंगर निळा दिगंबर भासे मुनी तपोघन आभाळ…