-
भावंडे – BHAVANDE
आरतीला सूर्य तारे चंद्र नक्षत्रे उभी अंतरी जिन स्थापिला मी जैन भावंडे उभी सागरी दुर्गावरी ध्वज पंचरंगी फडफडे रंग देखाव्यात भरण्या मृत्तिका चित्रे उभी पंचगंगा वारणा कृष्णा कऱ्हा गोदावरी काफिया स्वर गझल नैया फेकुनी जाळे उभी अंतराळातील व्यंतर देव आले दर्शना मार्ग त्यांचा शुद्ध करण्या हळदुली पत्रे उभी ओतता तबकात राशी शुद्ध भावे ओंजळी उघडली…
-
जोड – JOD
क्षमा मार्दवाचा मणी रत्नत्रय हृदय आर्जवी लावणी रत्नत्रय शुचित्त्वात सत्याग्रही संयम धर तपे त्याग मूर्ती गणी रत्नत्रय लगागा लगागा लगागा लललल अकिंचन्य धर्मी फणी रत्नत्रय कळस मंदिराचा दहा ब्रह्मचर्य करे भादवा पेरणी रत्नत्रय जिनालय सुनेत्रा स्मरुन हात जोड जिनांच्या कपाटी खणी रत्नत्रय
-
ढाल – DHAAL
अस्तित्त्वावर श्रद्धा ठाम निश्चय व्यवहाराचा साम मम तत्त्वांची हृदयी ढाल जीव लेखणी करते काम स्वाध्यायाचा मज आधार अंतर्यामी आत्माराम गृहस्थाश्रमी संसारात कर दोन्ही प्रिय उजवा वाम नऊ रसांचा घेउन स्वाद शांत रसाचा सांडे जाम जिनबिंबाची सुंदरता सत्य शिवाचे मंदिर धाम गुणानुरागी जिनधर्मात लीन सुनेत्रा पूर्ण विराम
-
कोपरखळी – KOPAR KHALHEE (NUDGE)
गालावरची खळी दिसावी तमात कैशी डोहात जळी अळी दिसावी तमात कैशी लावून नजर ढगात कोणी बसेल जेंव्हा पानात मुकी कळी दिसावी तमात कैशी बिंदू नुक्ता टिळा कुळाचार तीट नसता गझलेत गज़ल दळी दिसावी तमात कैशी घेता सल्लेखना नदीने खड्या पहाडी खोऱ्यातिल जावळी दिसावी तमात कैशी चपलेने छिंदता निळाई नभांगणाची लाजूनी जांभळी दिसावी तमात कैशी हातांनी…
-
शकट – SHAKAT
शकट प्रगट म्हणो वा प्रकट कुणी पण अर्थाचा ना अनर्थ ल्यावा व्यूह म्हणो वा शकट कुणी पण अभिमन्यूचा जीव न जावा अर्थांचे झिरझिरित पदर जरी अर्थ त्यातुनी नेकच घ्यावा झिमझिम रिमझिम श्रावण सावन मन भावन सर्वांना व्हावा …. कटी श्रावण वा आषाढ असूदे निर्झर बाला मुक्त खळखळे उथळ पात्र वा खंदक खोली समीर वारा गात…
-
पागोळ्या – PAGOLYA
दंडावर कुळकुळीत काळ्या भुंगा ठोळ्या अवघडली लेखणी करातिल भरून झोळ्या उभ्या उभ्या भाजून भाकऱ्या डबे भरुनी ग कामाला बिगिबिगी चालल्या बाया भोळ्या कथा समीक्षा चित्र काव्य धन लुटावयाला आंतरजाली टोळधाडीसम आल्या टोळ्या पुण्याईची घागर सांडे आभाळातुन ओंजळीत तव जीव जपाया धर पागोळ्या दक्ष सजग मी सदा सर्वदा व्यवहाराला मुक्तक मेवा गझल रुबाई मम चारोळ्या हत्ती…
-
भो स्वामी – BHO SWAAMI
कंठ मोकळे झाले सारे बंधमुक्त मम हृदयी तारे दहा दिशांतुन तरंग लाटा वरती खाली समुद्र वारे बैस तपाला सागर तीरी रत्नाकर ज्ञानामृत चारे आहाराला मुनी निघाले भो स्वामी ! मन गजर पुकारे हरेक घरटी आता भौरी बांधा तोरण घुमवा नारे दंडी सळया गज पोलादी तोडा भिंती फोडा कारे बांध “सुनेत्रा “सुबक हवेली बसव उंबरी मांजर…