सुनेत्रा नकाते

Tag: Marathi sahitya

  • ग – GA

    कर्म करावे अथवा भक्ती जाण जिवा निर्मल परिणामांनी मुक्ती जाण जिवा निमित्त असती शब्द अक्षरे पर्यायी विशुद्धतेने लाभे शक्ती जाण जिवा आत्म्यामध्ये शोध सुखाला शांतीला बुद्धीवादी चाले युक्ती जाण जिवा नाद जीवाला हवा जिनांचा दशधर्मी मुनी असावा ग एकभुक्ती जाण जिवा दृष्टी सम्यक नाव सुनेत्रा लिहिते मी झाली सगळी बाकी चुक्ती जाण जिवा

  • नाटक – NATAK (DRAMA)

    जशास तैसे देते परतून ही तर माझी उपजत शक्ती सहज लावते नाटक उडवून ही तर माझी उपजत शक्ती मणी मोजुनी मनी लगावून लगावलीला शेर प्रकटतो ना मी बोले काही ठरवून ही तर माझी उपजत शक्ती काय साधते ऐसे बोलून खोटेनाटे नात्यांमध्ये धर्म अहिंसा पाळे जगवून ही तर माझी उपजत शक्ती आटापीटा करून जिवाचा नकाच पोसू…

  • मनस्वी – MANASVEE

    मनाप्रमाणे उद्यम मिळता विजयश्री खेचतो मनस्वी वैशाखी वणवा होऊनी विघ्नांना जाळतो मनस्वी अर्थ काम धर्माने मिळण्या अविरत कर्मे करत राहतो मनावरी बुद्धीचा अंकुश सहजपणे ठेवतो मनस्वी

  • वैशाखी वणवा – VAISHAKHI VANVAA

    भरुन घागरी ऊन ओतण्या वैशाखी वणवा ग्रीष्म ऋतूतिल झळाळणारा वैशाखी वणवा वैशाखतिल पहिला वहिला सण अक्षय तृतिया अभिषेक जिना इक्षुरसाचा वैशाखी वणवा प्रवचन वात्सल्याने साधू भिजवण्यास येता शुभ्र फुलांसम धाडे धारा वैशाखी वणवा मातेच्या हृदयातिल शक्ती अपत्यांस रक्षे तिज न थोपवे थंडी गारा वैशाखी वणवा जिनवाणीचे पान करूनी जीव शांत होई सांजवात लावता शांत हा…

  • पुरुषार्थ – PURUSHARTHA

    लोकापवाद ठोक साक्षीस ठेव आत्मा बघतात फक्त लोक साक्षीस ठेव आत्मा सोडून देश प्रांत येतात पाहुणे खग झुंजार माळढोक साक्षीस ठेव आत्मा जाणावयास भेद संस्कृत प्राकृतातिल नमिऊण स्तोत्र घोक साक्षीस ठेव आत्मा सम्मेद शिखरजीस निर्वाण वीस टोके अंतीम पार्श्व टोक साक्षीस ठेव आत्मा दृष्टीस माय नाव दिधले स्वतः “सुनेत्रा ” पुरुषार्थ साध्य झोक साक्षीस ठेव…

  • मदरंगी – MADARANGI

    मेंदी हीना मद मदरंगी पंचम काळ सनद मदरंगी पाटे वरवंटेच जाहले अंधारात बळद मदरंगी जीव अता मम शांत जगाया मनातली खदखद मदरंगी नीरेवरती धरण डोलते नळ नेत्रात पुसद मदरंगी वाटुन पाने तळवे आणिक तुझे “सुनेत्रा” पद मदरंगी शब्दार्थ … मदरंगी – मेंदी (वनस्पती)

  • पूर्व – PURVA

    राखेतुन अंगार फुलवले अंगारातुन नीर प्रकटले कृष्ण जलद डोंगरी ठिबकता शांत रसाने निर्झर झरले काठांवरच्या वाड्या वस्त्या शेतमळ्यांनी श्वास घेतले अकरा अंग सह चौदा पूर्व तीर्थंकर वाणीतुन खिरले वाणीमधले अर्थ टिपाया देह “सुनेत्रा” कान जाहले