-
जिन बागवान – JIN BAGVAN
-
कासंडी – KASANDI
उकाडा उन्हाळी हंडी गव्हाळी भरायास ओंब्या थंडी गव्हाळी गुलाबात लाली धवल हळदुली झगा पाकळ्यांचा गुंडी गव्हाळी जिनांचा कराया प्रक्षाळ ज्येष्ठी जलाची नभी कासंडी गव्हाळी धडा काळ शिकवे वेळेप्रमाणे पुन्हा प्रकटता पाखंडी गव्हाळी गुणी अर्भकाची कुंची गुलाबी तरल अभ्रकासम बंडी गव्हाळी जसे पुत्र तैश्या कन्या करारी कशी मुरगळीशी मुंडी गव्हाळी उसाच्या फडावर नागीण कृष्णा रसा शांतला…
-
साधना – SADHANA
काय साधले त्यांनी… त्यांचे त्यांना लखलाभ मातृधर्म माझा ….जपेन मी अंतापर्यंत जिनधर्मी आहे… अहिंसा माझ्या आत्म्याचा स्वभाव संवर आणि निर्जरेने … साधेन माझी साधना शब्दांवरती प्रभुत्व असो नसो …. माझे शब्द कधीच नाही करणार जीवांचा घात ! करेन कसरती अक्षरांना जुळवित पण जीव जपेन… जीव जपेन …. मीच माझ्या… जीवनाची जादू !! माझा मातृधर्म !!आत्मधर्म!!!!!…
-
येरा – YERAA
-
दिलजमाई – DIL JAMAI
धर्म अर्थातिल कमाई घागरीने ओत ज्येष्ठा बहरण्या ग्रंथी तराई घागरीने ओत ज्येष्ठा सागरी भुवनी वनी जलधार घुसळत मुसळ नाचे तैलचित्रातिल सवाई घागरीने ओत ज्येष्ठा कुमुदिनी निशिगंध चाफा मोगरा बकुळी सुगंधी व्हावयाला दिलजमाई घागरीने ओत ज्येष्ठा जलद भरता मोतियांनी मुक्तकांची माळ झरण्या मुक्तछंदातिल रुबाई घागरीने ओत ज्येष्ठा दाटता घन अक्षरांना तोलणारी मर्मग्राही जोहरी मी ना कसाई…
-
बटुव्याची खीर – BATUVYACHI KHEER
कणिक रव्याची घट्ट तिंबली किसणीवरती किसून घेतली पाटावरती उन्हात पसरून कीस घेतला कडक वाळवून कणकेचा मग फुलका लाटून केला त्याचा बटुवा दुमडून किसास भरुनी बटुव्यामध्ये तोंड दुमडले त्या बटुव्याचे फडताळे मग हळू उघडुनी बटुव्याला त्या आत ठेवुनी ख़ुशी ख़ुशी मन झाले हरिणी डोलू लागली मनात तरुणी येता संक्रांतीची भोगी बटुव्याची त्या खीर बनवली हाव हाव…
-
विमल मावशी – VIMAL MAVSHI
विमल मावशी ! ओन्ली विमल .. विमल मावशी….. पुन्हा भेटली विमल मावशी मनमोकळी बडबडी मावशी दूरध्वनी वर जरी बोलतो मनोमनी संवाद साधतो… आठवते मज… लांब केस वेण्या छान झुळझुळ साडी मूर्ती सान डोळ्यावरती काळा गॉगल ऊन प्राशुनी करण्या शीतल बुद्धीवंत अन हुशार खूप साधे निर्मळ सात्विक रूप विनम्र वृत्ती निरहंकारी बोलायाची सदा तयारी तिचा जन्मदिन…