आधी वाचल्या पुणेरी पाट्या नंतर घेतल्या ताट अन वाट्या बाप म्हणाला असंच कर तसंच केलं आय बोलली मौनातच पोर कामातून गेलं पुणेरी पाट्या पुणेरी सैनी करतोय लग्न पुणेरी जैनी भैन म्हणतेय आण रे वैनी मैत्रीण म्हणते हाक मार जीव होईल गार गार आजचा दिवस करेन पार लेखणी तापली चढली धार सपासपा करतीय वार चल चल…

In this poem striker is imagined as wild animal. At last all black and white pieces Queen and cover fight unitedly with strikar and strikar lost his dark power. कॅरमच्या बोर्डावर फिरती कृष्ण-धवल या पिसा थिरकती स्ट्राइकर देतो त्यांना धडका पाडत जातो फक्त सोंगट्या राणीला पण जिंकून घेणे इतुके सोपे कधीच नसते राणीसंगे राजा असतो…