-
झाड – Tree
-
उदक – Water
नऊ रस काव्यातील झरले .. नऊ जिनायतनी रमले .. उगाळ मात्रा बारा सोळा अंदाजाने उदक गाळुनी शिम्प झारीने .. कोरफडीवर ! फुलतील पर्णे कडा कंटकी ……. रसरसलेले पर्ण गराने … किती औषधी ! जाण तयातील तप गुण वृत्ती! अर्थ काढण्या मम काव्यातील .. नव कैफियत मुख्यार्थाची… एक सरळ रेषा असते रे मोक्षगामी निश्चयाची,,,,, अल्प स्वल्प…
-
हे झाड सांगते गुज मला ! – “This tree is telling me its secrets”
हे झाड सांगते काय मला `.. कथा सांगते जणु मजला.. गुजगोष्ट सांगते मला… पानांच्या ओठातुन हसते..हळुवार सळसळते सांगते.., ” या दगडी भिंतींचा भक्कम शेजार मला! प्रभातीस हे ऊन कोवळे ..भाद्रपदातील .. खेळते बागडते माझ्या देहावरती ..या दगडी भिंतींवरती.. इथल्या भूमीच्या कणकणावर …मुक्तपणे…! हवा वाहते शीतल झुळझुळ … परिमल भिजल्या पानफुलांचा…ओल्या खोडांच्या सालीचा .. अन मातीचा…
-
खट्याळ पोर – NAUGHTY GIRL
खट्याळ अवखळ पोर बागडे घरात अवती भवती … पक्ष्यांच्या पंखांवर बसुनी उडते अवती भवती… मजेमजेचे खेळ बेरकी मुग्ध निरागस भाव … वृक्षांच्या राईत तिचा हा निसर्ग सुंदर गाव… गुणगुणते ती मनात रचते अर्थपूर्ण गाणे … वाऱ्यावरुनी वाहत येती तालांकित तराणे … सान गोडुली नात गोमटी खोड्या किती करते .. स्वतः स्वतःच्या रचून गोष्टी आम्हाला सांगते…
-
स्वानुभव – SELF EXPERIENCE
सत्य सांगुनी शांती मिळते. सत्य उघड कर सुयोग्य वेळी मिळण्या शांती. सत्य हेच स्वानुभव मोठा गुरु आपुला. सत्य असे जी स्तुती पोचते सहज अपुल्यापाशी. सत्य धर्म आर्जव आणि मार्दवात रे. सत्य जाणल्यावरती संयम खरा धर्म रे . सत्याला कळते लवकर हे लघु होण्यातच सुख आहे रे . सत्य जाणुनी ज्ञान वाढते अभिमानाला संपवते . सत्य…
-
बटुव्याची खीर – SWEET DISH
कणिक रव्याची घट्ट तिंबली किसणीवरती किसून घेतली पाटावरती उन्हात पसरून कीस घेतला कडक वाळवून कणकेचा मग फुलका लाटून केला त्याचा बटुवा दुमडून किसास भरुनी बटुव्यामध्ये तोंड दुमडले त्या बटुव्याचे फडताळे मग हळू उघडुनी बटुव्याला त्या आत ठेवुनी ख़ुशी ख़ुशी मन झाले हरिणी डोलू लागली मनात तरुणी येता संक्रांतीची भोगी बटुव्याची त्या खीर बनवली हाव हाव…
-
घडी – GHADEE (MOMENT)