जखमा उरातल्या त्या होत्या जरी सुगंधी मम जाण अंतरीची आहे खरी सुगंधी म्हणतात पुष्प प्रेमी आकर्षणास प्रीती प्रीतीत मोह जादा असते दरी सुगंधी तांब्यातल्या जलाची तपताच वाफ झाली शीतल झुळूक स्पर्शे आल्या सरी सुगंधी मागेल मोल करणी पंचायती कुळांच्या कुंदन मण्यात काळ्या धन घागरी सुगंधी पावास चीज लोणी तडका तमालपत्री मिसळीसवे कटाची शाही तरी सुगंधी…

धबधब्यात सांडव्यात छात्र नाहले तैलधार जोगव्यात क्षात्र नाहले बनविण्या गुलाब जाम पाक साखरी शहर गावच्या खव्यात पात्र नाहले बघ बरी लगावली डब्यास उघडण्या सरबती गहू रव्यात मात्र नाहले अवस भाव भोर चिंब दाटता उरी घन अमीर काजव्यात गात्र नाहले सान पोर ती कुवार अर्थ श्रीमती चांदण्यात चांदव्यात शास्त्र नाहले

जगण्यात टेच आहे सुंदर खरेच आहे लक्ष्यास बाण भेदे धनुरात खेच आहे प्राजक्त बकुळ पुष्पे लक्षात वेच आहे करुनी फुकाच घाई चुकल्यासम ठेच आहे टोकास पकडले पण ते नाचतेच आहे मोहांध जाहलेल्या प्रेमात पेच आहे दोषांस झाकण्याहुन उघडे बरेच आहे पाताळ स्वर्ग मुक्ती सारे इथेच आहे शोधू नकोस नाही आहे असेच आहे मी भाव अर्घ्य…

चंद्र चारुता सुशील मुग्ध माघ यामिनी रंग रजत गडद नील मुग्ध माघ यामिनी उतरले जलात बाल किलबिलाट कोवळा जाहलेय चिंब झील मुग्ध माघ यामिनी नील कमल चंद्रवदन वादळातली कथा रांगडा थरार थ्रील मुग्ध माघ यामिनी गोडवा गुळासमान ऊस मधुर साखरी हरित पात गर्द फील मुग्ध माघ यामिनी केतकी सुगंध दर्द गझलियतित लोपला सान कोर सिद्ध…

पुत्रा तुझ्या विना पण आहे कसा जिता मी भरल्या घरात सुद्धा असतो रिता रिता मी देहात घाम मुरवत मी वावरात राबे गगनात मेघमाला मन भाव तपविता मी उलटून साठ सत्तर गेलीत कैक वर्षे होऊन ज्येष्ठ ज्येष्ठी आयुष्य अर्पिता मी हो जलद कृष्ण काळा ये बरसण्यास मजवर सुकल्या तृणाप्रमाणे आसावला पिता मी नव्हतो कधीच शायर त्यांच्यासमान…