-
पर्व पर्युषण – PARVA PARYUSHAN
भाद्रपदातिल शुक्ल पंचमीस पर्व पर्युषण येते खास तिथिस या नेमाने मग प्रियची आठवण येते प्रिय म्हणजे जो हृदयी वसतो व्यर्थ न भटकत बसतो धर्म अहिंसा स्थापित करण्या मनामधे अवतरतो देवघराचा मोह न प्रियला प्रियवर मोहित सैनी पुण्यभूवरी प्रियसाठी नव मंदिर बांधे जैनी क्षमा मार्दवे जीव शोभतो आर्जव सुवर्ण कंकण देह शुद्ध अन हृदयी शुचिता हे…
-
दशलक्षण पर्व – DASH LAKSHAN PARV
दिगंबर जैनांचे पर्युषण पर्व भाद्रपद शुद्ध पंचमी पासून चालू होते. दिगंबर जैनांच्या पर्युषण पर्वामधला (दशलक्षण पर्व ) पहिला दिवस क्षमा धर्माचा असतो. येथे उत्तम क्षमा धर्माचे पालन दिगंबर मुनिराज करतात. गृहस्थांनी व गृहिणींनी या दिवशी भल्या पहाटे शुचिर्भूत होऊन शुद्ध मनाने दिगंबर जैन मंदिरात दर्शनासाठी जायचे असते. सोबत मुलाबाळांना नेता आले तर उत्तमच! दिगंबर मंदिरातील…
-
जादूची कांडी – JAADOOCHEE KAANDEE
गत आयुष्यातील आठवणी या नेहमीच सुखद असतात. याचे कारण घडून गेलेल्या त्या घटनांकडे आपण तटस्थपणे निरपेक्षपणे पहात असतो. त्या त्या काळात घडलेल्या अनुभवलेल्या आनंददायक घटना वर्तमानातील जगण्याचा आनंद वाढवतात. त्याकाळात ज्या घटना प्रसंगांमुळे आपण दुःखी झालो त्या घटना दुःख नेमके कशामुळे झाले होते याचे कारण शोधण्यास प्रवृत्त करतात. मग अशी कारणे शोधता शोधताच आपल्यातले काही…
-
गझलसदृश्य – GAZAL SADRUSHYA
जर्द रवीला जाळ म्हणूया भडक फुलांची दुशाल म्हणुया करे प्रदर्शन दानाचे जी तिजला बोली सवाल म्हणुया स्वच्छ मनाचे मुलगे जे जे त्या मुलग्यांना बाल म्हणूया पक्षपात जो कधी न करतो त्याला सुंदर काल म्हणूया कटकट मोडे त्या काष्ठाला मस्त भिजोनी वाळ म्हणूया जीव जीवाला जीवच म्हणतो पुदगलास पण माल म्हणूया सिंहकटीसम कमर जिची तिज चाळ…
-
तगडा – TAGADAA
पाठीमागे कर्तव्याचा लकडा होता पगडीवरती परंपरेचा पगडा होता स्वप्ने होती नेत्रांमध्ये स्वातंत्र्याची कवी मनाचा तरी तवाना लुकडा होता विमान नव्हते बाइक नव्हती सायकलसुद्धा वाहन त्याचे दो चाकांचा छकडा होता उजळ भाल ते उंच नासिका हाती सोटा असा चेहरा भाव त्यावरी करडा होता जमीन होती कसावयाला हृदयी श्रद्धा तब्येतीने धडधाकट अन तगडा होता
-
जलदमाला – JALAD MAALAA
फुला-पाखरांचे थवे गात आले मनाचे गुलाबी गडद पान झाले पुन्हा झिंग येण्या तशी जांभळी ती हळदुली उन्हाने भरूयात प्याले पुरा-वादळाच्या तडाख्यात काळ्या लव्हाळीपरी तृण झुकूदेत भाले झरा पीतवर्णी प्रभाती झळाळे दिशांचे फिकुटले वसन हे उडाले मृदुल पाकळ्यांवर दवाचा फुलोरा जसे कर्पुरांचे निळे दीप झाले दुपट्ट्यात हिरव्या हसे मुग्ध चाफा सुगंधात ओल्या मयुर चिंब न्हाले थिटी…