सुनेत्रा नकाते

मी लिहिते अगदी सहज सहज लिहिते कसं लिहू काय लिहू? म्हणत म्हणत लिहितेच लिहिते कारण… असं सहज सहज लिहायलाच मला खूप आवडतं पण मला काय माहीत की, मी जे लिहिते त्यात असतात; कोणाच्या काहीबाही प्रश्नांची उत्तरे ! मग तयार होते माझ्याही मनात एक भलीमोठी प्रश्न मंजुषा! मग मीच वाट पहात बसते माझ्या तसल्याच अगदी सहज…

कसं लिहू काय लिहू म्हणता म्हणता लिहिती झाले प्याला दिला साकीने जो पोटामध्ये रिचवित गेले बरळत सुटले वाचत सुटले रडत हसत लिहित सुटले गझलांवरती गझलांचे मी सुंदर इमले रचत गेले रंगून गेले माझे इमले गगन अवघे चुंबीत गेले प्रेमिकांना अचंबीत करून स्वतःमध्ये रंगून गेले चुंबन कोणा  वंदनीय कोणाकोणाला  पूजनीय कोणा अगदी तिरस्करणीय! पण मन म्हणते…