सुनेत्रा नकाते

Tag: Ghazal in akshargan vrutta

  • पुरुषार्थ – PURUSHARTHA(COURAGE)

    लोकापवाद ठोक साक्षीस ठेव आत्मा बघतात फक्त लोक साक्षीस ठेव आत्मा सोडून देश प्रांत येतात पाहुणे खग झुंजार माळढोक साक्षीस ठेव आत्मा जाणावयास भेद संस्कृत प्राकृतातिल नमिऊण स्तोत्र घोक साक्षीस ठेव आत्मा सम्मेद शिखरजीस निर्वाण वीस टोके अंतीम पार्श्व टोक साक्षीस ठेव आत्मा दृष्टीस माय नाव दिधले स्वतः “सुनेत्रा ” पुरुषार्थ साध्य झोक साक्षीस ठेव…

  • पेंचकेस – PENCHKES(SCREW DRIVER)

    तीर्थ घाट तट प्रमाणिता प्रशम माळ घट प्रमाणिता सूर ताल लय पदावली खण कपाट पट प्रमाणिता संथ वाहत्या नदीसवे सलिल सूक्त रट प्रमाणिता शस्त्र पेंचकेस सहजपणे आवळेल नट प्रमाणिता हर अवयव तर दवा असे मूळ वृक्ष वट प्रमाणिता

  • तैलचित्र – TAIL CHITR(OIL PAINTING)

    शांत योग्य वेळ ही फिरावयास जायची गायची कोटरांत पाखरांस ऐकण्यास जायची गायची एक दोन तीन चार पाच आणखी सहा सात रे लीलया लगावली लिहून मज पहायची गायची अंगणात पारिजातकांस हलवण्यास ये वारिया मुग्ध तरल काळ वेल पर्णभार ल्यायची गायची भर दुपार प्रहर दोन वाजले किती बरे नेमके तप्त समय सूर्य पुष्प पीत जर्द व्हायची गायची…

  • अंगठी – ANGATHI(RING)

    मून चंद्रमा नवमीचा कुंदन गरिमा नवमीचा अंबरातल्या घननीळा गडद रक्तिमा नवमीचा उखळ पांढरे शुभ भावे कांड अस्थमा नवमीचा झील चांदवा प्रतिबिंबी कृष्ण काळिमा नवमीचा अंगठी बदाम “सुनेत्रा ” घाट नीलिमा नवमीचा

  • बंगला – BANGLA(BUNGALOW)

    लावली मेंदी न हळदी रंग चढण्या उतरण्याचा प्रश्न नाही भाव नयनातून झरती मज कुणीही रडवण्याचा प्रश्न नाही बिघडवू दुसऱ्यांस का मी बिघडुनी घडले स्वतः मी वेळ येता खुद्द माझ्या लेकरांना घडविले ना बिघडण्याचा प्रश्न नाही माणसांच्या साखळीने बंगला ना लाटण्याचे स्वप्न माझे आपले झाले खुशीने तेच सच्चे अडवण्याचा प्रश्न नाही नोकरी धंदा कुणाचा कोण करती…

  • जिनबिम्ब – JIN BIMB(IMAGE OF LORD JIN)

    मुक्तक … जीव जीवात आहे रंग लावायचे रंग खेळायचे वय सरून गेले जीव जीवात आहे आतले भय सरून गेले धर्म कर्मात माझ्या खरा जाणते मी मला “सुनेत्रा” देव हृदयी जपायास कांडातले मय सरून गेले गझल गज़ल पहिली ओळ मराठी .. दुसरी ओळ हिंदी ….. पुष्प गजरा गझल चंचल गा रहा है पवन चंचल मृत्तिकेतिल दलदलीने…

  • शब्दशर – SHABD SHAR( WORD ARROW)

    बासुरीमे कलम रख दे कडक परखड शब्दशर दे कौनसी असली अलामत ओळखाया सत परख दे गज़लियत पर काफिया स्वर जाणता आत्मा अलख दे लाखसे भर हुट्ट बाटी सूत काताया चरख दे सहज मेरे कर्म छूटे निर्जरा मैत्री निखळ दे पलक पायल छेड़ सरगम शांत जगण्या श्वास दम दे मोक्षमुक्तीका “सुनेत्रा” मार्ग हृदयी मम धवल दे