कागदी ना पुफ्फ माझी गझल तृष्णा
सौरभावर तप्त झुकली अधर तृष्णा

रसरसावी शेगडीतिल कोळशांवर
सरकलेल्या झाकणातुन झरत तृष्णा

गरगरूनी भोवऱ्यासम खुडत नुक्ते
कळत नकळत टपटपावी कलश तृष्णा

दे सुवर्णाला झळाळी फुलव भट्टी
आग ज्वाळामालिनीतिल तलम तृष्णा

का गजाने मोजता येते तग़ज्जुल..
जोडते प्रीती “सुनेत्रा” तरफ तृष्णा

`