-
गुंडा – GUNDAA
कवी शायरांची जात स्वाभिमानी कलम लेखणीची पात स्वाभिमानी दिव्या जोजवीते वीज होत पेटे जळे कापुरासम रात स्वाभिमानी गुणी नाजुकाही जाळतेय भोगा निळी केशराची वात स्वाभिमानी फिरे नागिणीसम पेलण्या नभाला पुन्हा टाकण्याला कात स्वाभिमानी असा पुत्र गुंडा आणखी पतीही जणू बत्तिशीचे दात स्वाभिमानी खुली वाट होण्या ओढती रथाला खऱ्या सारथ्याचे हात स्वाभिमानी सुनेत्रा नि मधुरा काव्य…
-
मिठी – MITHEE
आठवतेका मिठी घट्ट ती कडकडुनी जी तुला मारली आठवतेका प्रिया तुझी तुज प्रीतीने तू जिला मारली प्रियतम तू अन मीच प्रियतमा चुम्बाया तुज आसुसलेली चुंबुन माझे अधर मिठी तू माझ्यातिल मृदु फुला मारली बरेच झाले तुझ्या मिठीने सरळ मनाला जपावयाला भोगासाठी हपापलेली कारस्थानी कला मारली प्रयोग माझे सत्याचे हे खऱ्या अहिंसक जीवांसाठी सत्याच्या तलवारीने मी…
-
सुखदा – SUKHADAA
-
पान कोरे – PAAN KORE
पुन्हा पान कोरे कसे आज सुंदर कळ्यांचे फुलांचे खुले राज सुंदर फुलावी खुलावी नव्हाळी उषेची उन्हाने दवाचे नवे साज सुंदर गुलाबी रुपेरी हवा सागरीही तिची मी समुद्री निळी गाज सुंदर जशी बोट नादात कंपात चाले तसे अंतरात्म्यात आवाज सुंदर तुला आठवोनी धुके मुक्त विरुनी सुनेत्रात माझ्या उभे ताज सुंदर लगावली – लगागा/ लगागा/ लगागा/ लगागा/…
-
“ती” – “TEE”
मी पुण्याची शान आहे संस्कृतीचे पान आहे मी सुगंधी केवड्याचे प्रकृतीचे रान आहे मी तुझ्या सच्च्या सुखांनी दाटलेले गान आहे ऐकण्या गाणे तुझे मी तानसेनी कान आहे लेक माझा सावळा अन लेक गोरीपान आहे मी भुकेल्या मूक जीवा वाढलेले पान आहे स्वच्छ त्या हिरव्या चहाच्या मी कपाचा कान आहे केरळातिल श्यामसुंदर मी गुरूहुन सान आहे…
-
स्वर्ग – SWARG
-
आभाळ – AABHAAL
मातीत मळून आलंय आभाळ भरून आलंय आभाळ ढगास ओढत वीजेस धरून आलंय वीजेस धुमार सौरभ अर्पून सजून आलंय रंगीत फुग्यास कोंडत वायूस चिरून आलंय पुत्रात चिराग दीपक कन्येत लवून आलंय हर्षात भ्रमात नाचत वातात झुलून आलंय चष्म्यास स्वतःच फोडत इगोत जळून आलंय पुष्पात सुगंध चंदन रूपात खुलून आलंय स्थापून जिनास शांतित ब्रम्हास वरून आलंय दारात…