Tag: Ghazal in akshargan vrutta

  • आम्ही – we

    टोक गाठुनी आलो आम्ही पारसनाथाचे टोक गाठुनी झालो आम्ही पारसनाथाचे भक्त पातले सम्मेदावर घागर घेवोनी टोक गाठुनी न्हालो आम्ही पारसनाथाचे रंग उधळुनी संधीकाली सूर्यकिरण हसता गंध चंदनी प्यालो आम्ही पारसनाथाचे वस्त्र किरमिजी रंगबिरंगी घेउन मेघांचे टोक गाठुनी ल्यालो आम्ही पारसनाथाचे पायताण पायात नसूनी चढलो भरभर वर टोक गाठुनी आलो आम्ही पारसनाथाचे गझल – अक्षरगण वृत्त…

  • गझल कामठा – GHAZAL BOW

    गझल कामठ्यात तीर एक लावतोय आज भेदण्यास लक्ष्य वीर एक ठाकतोय आज एक दोन तीन चार आत्मरूप जाहलेत उधळण्या फुले अबीर एक पाततोय आज ध्यास त्यांस गझलचाच मुक्त तिज करावयास तळपत्या उन्हात पीर एक तापतोय आज चौकटीत ठाकठोक करुन मूर्त बसवलीय चौकटीस त्या जुनाट मीर पाडतोय आज घाट वळणदार गर्द भोवती कडे विशाल गाठण्यास शिखर…

  • संत – SAINT

    नाव का मी सुनेत्रा तुझे आठवावे गाव का मी सुनेत्रा तुझे आठवावे आरशाने तुझ्या त्या मला रूप दिधले भाव का मी सुनेत्रा तुझे आठवावे जाहल्या एवढया गोड जखमा सुगंधी घाव का मी सुनेत्रा तुझे आठवावे संत होते तुझ्या अंतरी भेटलेले साव का मी सुनेत्रा तुझे आठवावे वेड होते मला जिंकण्याचे मलाही डाव का मी सुनेत्रा…

  • चौकट – frame

    तरही गझल गझलेची पहिली ओळ गझलकार इलाही जमादार यांची. तसा कुणाच्या चौकटीत तो बसला नाही तरी कुणाला अंगणातही दिसला नाही फुलाफुलांची अंगणातली रांगोळी ही तिला जपाया पावसातही फसला नाही हवेहवेसे रंग फासुनी भिजवुन मजला कधीच माझ्या चौकटीत तो घुसला नाही जरी नव्याने चौकटीतल्या विश्वी रमले तरी कधीही मूक होऊनी रुसला नाही कसे हसावे हेच शिकविले…

  • हवाई – aerial

    टाळ्या पिटू कवींची चोहीकडे सराई जो तो म्हणे स्वतःशी आहेच मी सवाई टाळ्या असोत अथवा तो गजर वाहवाचा करतोच जो इथेरे त्याची टळे पिटाई शंका नको पुसू तू अन जाबही कुणाला गिळण्यात मूग बसूनी आहे तुझी भलाई प्रश्नांस फोड वाचा अन मिळव उत्तरांना ना फोडशील वाचा करणार ते धुलाई तू फक्त मस्त म्हणरे मजला नकोत…

  • गाणे – song

    सांज व्हावी मोरपंखी रात यावी गात गाणे रामप्रहरी वारियाने जाग यावी गात गाणे वेदनांचा अंत व्हावा प्रेम या जगती फुलावे मूक झालेल्या विजेची साद यावी गात गाणे चंद्र तारे सूर्यसुद्धा डोकवावा अंतरी मम मी असावे स्वच्छ ऐना प्रीत यावी गात गाणे मी जशी आहे तशी मी वागते अन बोलतेही सांगण्या हे वादळाची हाक यावी गात…

  • आनंद – happiness

    आनंद अज्ञानातही असतो कधी माणूस तेव्हा त्यातही रमतो कधी नाही जरी त्याला जमे झरणे पुन्हा फुलवावया वृद्धांस तो झरतो कधी शोधावया कोणा जरी फिरतो सदा माझे तरी नाही कुणी म्हणतो सदा कोणावरी केली न प्रीती सांगतो मौनातल्या बिंबात का बुडतो कधी जिंकावया निघतो जगा शस्त्रांसवे गोष्टीतल्या युद्धातही हरतो कधी खेळात आता खेळ नाही वाटता लांबून…