लिहिते गझल जिथे मी वाजे नुपूर तेथे कोणीतरी लपोनी येते जरूर तेथे तव नाव झाकता मी हसतोच शेर गाली मग ओळ ओळ माझी लाजून चूर तेथे पाऊस लेखणीच्या डोळ्यांमधून झरता भिजवून चिंब गात्रे नाचे मयूर तेथे शब्दांस वाकवे मी मज शब्द नाचवीती कोणीच ना उरे मग हांजी हुजूर तेथे तू लाख टाळशी पण मक्त्यात मीच…

भांडू नये कुणाशी कळते तरी न वळते भांडायला न कोणी तेव्हा स्वतःस पिळते सारेच गोडबोले कंटाळले पुरी मी भांडायला अताशा कोणी कसे न मिळते? स्पर्धाच घेउयाका भांडायची कुणाशी टिकणार मीच खमकी ना मी मधून पळते भांडायचे कशाला कोणी म्हणू नये रे त्याची मजा लुटे जो त्यालाच फक्त कळते मनसोक्त दाद देते कद्रूपणा न करते जो…

माझ्यावरी फिदा ही माझी गझल दिवाणी ती तोलते मलाही आहे किती शहाणी मी पाझरे अताशा हलक्याच चाहुलीने हृदयात अमृताच्या आहेत कैक खाणी दचकून जाग आता मजला कधी न येते असते सदैव जागी माझ्यात एक राणी अफवाच पेरती ते त्यांचेच पीक घेती असली पिके विकाया लिहितात ते कहाणी माझी-तुझ्यातली ही प्रीतीच तारणारी गोष्टीतुनी खळाळे मम प्रेमरूप…

अंगणास सारवीत सांज चालली निवांत सौख्यरूप सावलीत ऊन बैसलेय शांत चैत्रवेल गारवेल कुंपणास बिलगलीय चंद्रकिरण प्राशतोय चिंब चिंब चंद्रकांत चांदण्यास पाखडे निशा बसून अंबरात रातराणि सजुन जाय दागिन्यात नखशिखांत पसरता उषा-प्रकाश काजवा निघे घरास पारिजात टपटपेल साद घालता निशांत चंचलेत चामरात कामिनीत भामिनीत काव्य-वाटिकेत मुक्त बहरलाय काव्यप्रांत वृत्त – चंचला, मात्र २४ लगावली – गा…

एकदाच फक्त सांग माझियात काय खास मापट्या समान नाक की सुडौल पाय खास पात हरित करकरीत सळसळे खुल्या उन्हात जणु उनाड चंचला म्हणे सुरात हाय खास भाज पात फोडणीत लाल तिखट मीठ वरुन डाळ घाल पीठ पेर आर्द्रता भराय खास अक्षरात इंग्रजी सजेल गझल घाटदार त्यात मस्त झेड केंद्र गुप्त एक्स वाय खास तेहतीस कोट…

काफिया रदीफ खास वेगळीच गझल आज वृत्त तेच चंचलाच पण सुखांत आज बाज लाट लाट उसळताच खळखळे भरात नाद हा समुद्र भावभोर अंतरी उधाण गाज सोडलेस तू जलात तारु स्वैर वादळात धीर मी न सोडलाय सोडलेन कामकाज ओहटीत नीर शांत शारदीय चांदरात मौन सोड बोल भांड पैंजणे बनून वाज वीर नार देतसे समुद्र देवतेस अर्घ्य…

शुभ्र कुंतलात सांग गुंतणे अता कशास होउया तरंगरूप बिंब सांगते जलास आस संपताच भास दूर जाय क्षितिजपार हारजीत कागदीच जिंकले कुणी कुणास? भांडण्यास भेटलो उन्हामधील चांदण्यात तीच वेळ खूप मस्त वाटली जरी न खास भावभोर लोचनात सांजस्वप्न दाटताच देतसे गुलाबपुष्प कंटकासही सुवास तू तसाच मी अशीच भेटण्यास ये निवांत रंगुदेत मैफिलीत माझिया-तुझ्या घरास वृत्त –…