Tag: Ghazal in akshargan vrutta

  • संपदा घेऊन ये – “come with prosperity”

    रंगल्या पूर्वेसवे तू रंग ते लेऊन ये कोवळ्या किरणांसवे तू संपदा घेऊन ये गातसे आकाश गझला पंख तू पसरून ये कुंकवाला शुभ्र भाळी आज तू रेखून ये कैद करण्या शृंखला या ठेवल्या नाहीत मी थांबली गाडी जरी ना साखळी खेचून ये येच उल्के भूवरी या बहरण्या फुलण्या गडे वाटली ‘भीती’ जरी ‘तिज’ अंबरी फेकून ये…

  • होतसे मी क्रुद्ध आता – “I am getting furious now”

    होतसे मी क्रुद्ध आता जाहले बघ वृद्ध आता शब्द पुद्गल जाणते मी पेटवीती युद्ध आता शब्द आतुर बोलण्या पण कंठ का अवरुद्ध आता रंगले मन रंग उधळुन कोण येथे शुद्ध आता नांदता चित्तात शांती भासते मी बुद्ध आता वृत्त – गा ल गा गा, गा ल गा गा.

  • गाडी – vehicle

    मी पाहते मला अन सुटते सुसाट गाडी मी वाचते तुला अन बनते विराट गाडी डब्ब्यात बैसलेले सारेच शब्द वेडे शेरात कोंबता मी होते पिसाट गाडी घेताच वेग चाके गगनात धूर ओके ओझे कितीजणांचे ओढे मुकाट गाडी मस्तीत शीळ घाले वळवून देह डोले जो नियम पाळतो त्या देतेच वाट गाडी जोडून लाकडांना बनली नवीन बग्गी दौडे…

  • मृगजळ – mirage

    हाय! मी वेडी किती रे रंगले  त्या मृगजळी चुंबिले प्रतिमेस भ्रामक दंगले त्या मृगजळी शिल्प कोणा प्रेमिकांचे घडवितो शिल्पी कुणी बनविता कैदी तयाला भंगले त्या मृगजळी बेरकी होत्याच वृत्ती वृत्त होते नेटके अर्थ पण फसवे परंतू संपले त्या मृगजळी यक्षही नावेत होते जादुई खुर्च्या तिथे चिकटले खुर्च्यांस जे जे गंडले त्या मृगजळी गझल सच्ची घेउनी…

  • उरेन मी – I will remain

    जे मला पटेल तेच करेन मी जाळुनी पूरून हाव उरेन मी तूच बेजबाबदार नको म्हणू सांडली तशीच प्रीत भरेन मी पोहताच कालव्यात रुबाब का? सागरात भोवऱ्यात तरेन मी तू तुझा अहं गडे कुरवाळिशी जिंकताच ‘मी’पणास हरेन मी कागदी फुले जरी चुरगाळिली आजही बनून दुःख झरेन मी आठवांस त्या सुरेल अजूनही कोंडुनी रचून गीत स्मरेन मी…

  • माझे अडखळणे – my stumbling

    जितुके दाहक तितुके मोहक माझे अडखळणे म्हणती साधक नसते बाधक माझे अडखळणे हळव्या कातर समयी भावुक प्रेमीजन म्हणती हटके राजस करते पातक माझे अडखळणे जल काचेतिल प्रतिबिंबासम काया झुळझुळता झुलते झुंबर हलता लोलक माझे अडखळणे वचने पेलुन शपथा झेलुन सांधे कुरकुरता बनते नाजुक असली नाटक माझे अडखळणे करण्या सावध मजला पाडुन पाणी खळबळता भलते साजुक…

  • शमा – beacon

    ही शमा ना जाळते तुज तू स्वतः जळतोस रे रंगलेल्या मैफिलीतुन का असा गळतोस रे… जाळते शम्मा तनूला जाळण्या कर्मे जुनी गोठता ते मेण पुद्गल का तया मळतोस रे अंतरी तेवेल समई उजळण्या गर्भास या नाद ऐकुन झांगटांचा का इथे वळतोस रे उलगडाया गूढ कोडे यत्न मी केले जरी राहशी हृदयात माझ्या ना मला कळतोस…