हासता निर्व्याज्य पुष्पे हासणे टाळू नको हासणाऱ्या या फुलांना माळणे टाळू नको पुण्य आले धावुनी बघ हे तुला भेटायला पुण्य तव शब्दात सुंदर गुंफणे टाळू नको दुःख भरता जन्मभरचे वाहत्या अश्रुंमधे आसवांना गाळण्याने गाळणे टाळू नको द्यावया तव रंग अधरा वासरी ही फडफडे वासरीला त्या गुलाबी वाचणे टाळू नको नाटकातिल पात्र वेडे भेटते जेंव्हा तुला…

ये उन्हा ताप रे मौन तू सोड रे प्रीतिचे ते जुने गौप्य तू फोड रे ढेकळे जाहली या मृदू मातिची नांगरू शेत हे औत तू जोड रे वर्षता मेघ हे हासना खदखदा पावसाची करुन मौज तू गोड रे छप्पराच्यावरी सूर्य हा बागडे यावया किरण तलि कौल तू तोड रे ना जिना त्या घरा कैदखाना जणू…

कनक कस्तुरी उधळुन गेली, आई माझी मुक्ती रमणी कोमल सुमने फुलवुन गेली, आई माझी मुक्ती रमणी स्वर्गामधले विमान पुष्पक, घेउन येता माझे दादा दवबिंदुंना माळुन गेली, आई माझी मुक्ती रमणी अनेक कन्या पुत्र तिचे प्रिय, दादा पण तिज, प्राणाहुन प्रिय त्यांच्या वाटा शोधुन गेली, आई माझी मुक्ती रमणी गझला कविता कथा समीक्षा, हृदयापासुन तिने जाणल्या…

घडविती सौंदर्य सारे हात सुंदर लाभली धरणीस त्यांची साथ सुंदर अंगुली रंगात भिजुनी कृष्ण होता भावली गगनास त्यांची जात सुंदर माळुनी हृदये फुलांची स्वप्नवेडी धावतो रानात वेडा वात सुंदर या भुजांनी खोदल्या विहिरी मनातिल उसळते त्यातून पाणी गात सुंदर अंतरातिल वादळाला तोंड देण्या तळपते ही लेखणीची पात सुंदर वृत्त – गा ल गा गा, गा…