रत्नात रत्न सुंदर बाईपणाच माझा सांगे लिहावयाला आईपणाच माझा संस्कार वर्ग माझा शिकण्यास रीतिभाती जपतो मुलाफुलांना दाईपणाच माझा ती मूढता तयांची वेगास खीळ घाली नडणार कोडग्यांना घाईपणाच माझा मम लेखणीत शिरुनी या वासरीवरी रे मांडेल भावनांना शाईपणाच माझा नसते कुटील कपटी माया खऱ्या गुरुंची मायेस साक्ष त्यांच्या माईपणाच माझा जेथे नको तिथेही हे मारतात शेरे…

शुन्यात पाहतो मी पुण्यात डुम्बतो मी प्राचीवरी उगवुनी शुक्रास शोधतो मी सायीस मस्त घुसळुन लोण्यास काढतो मी अश्रूतल्या मिठाला नक्कीच जागतो मी तव भावनेस सप्पग लवणात घोळतो मी सलतो तुला सदा त्या काट्यास काढतो मी सारे फितूर वारे पंख्यात डांबतो मी होऊन कृष्ण काळा गाईंस राखतो मी सांजेस केशरीया रंगात माखतो मी वृत्त – गा…

पाखरां भरवेन मी जीवना फुलवेन मी शिंपल्यात पडूनिया मौक्तिका घडवेन मी वीज देही नाचता अंबरी तळपेन मी उगवण्या पुण्यांकुरा मृत्तिका भिजवेन मी जतन करण्या प्रीतिला शुद्धता घडवेन मी वृत्त – गा ल गा गा, गा ल गा.

कशाला या उठाठेवी, जना सांगावया काही उठा बोला मना सांगा, लिहाया लीलया काही कुणी नाहीच मोठारे, तसा नाहीच छोटाही अता छोटे बनूयाहो, बरे बोलावया काही कशी भाषा फुलावी रे, असे हे मौन लोकांचे जरा भांडा स्वतःशीही, चुका टाळावया काही नवी गीते रचू गाऊ, क्षमेने क्रोध जाळूया अहिंसा धर्म जीवांचा, खरा जाणावया काही करूया शांत पृथ्वीला,…