Tag: Ghazal in akshargan vrutta

  • हात सुंदर – loving hands

    घडविती सौंदर्य सारे हात सुंदर लाभली धरणीस त्यांची साथ सुंदर अंगुली रंगात भिजुनी कृष्ण होता भावली गगनास त्यांची जात सुंदर माळुनी हृदये फुलांची स्वप्नवेडी धावतो रानात वेडा वात सुंदर या भुजांनी खोदल्या विहिरी मनातिल उसळते त्यातून पाणी गात सुंदर अंतरातिल वादळाला तोंड देण्या तळपते ही लेखणीची पात सुंदर वृत्त – गा ल गा गा, गा…

  • पान का काळे करू – why blacken the page

    सांग मी मम पुस्तकाचे पान का काळे करू काजळीने लोचनातिल भाव का काळे करू शान माझ्या चेहऱ्याची रुंद मोठे उंच जे फक्त मजला शोभते ते नाक का काळे करू धन्य झाले तृप्त झाले संत वचने ऐकुनी झळकती ऐन्यापरी ते कान का काळे करू मी न कुठले कार्य करते मी स्वतःला तोलते तोलताना बोलताना ओठ का…

  • सारथी – charioteer

    वादळे रोंरावताना मेघ गगनी ठाकती शेर ओढी रथ ढगांचा ‘मी’ तयांचा सारथी खेचुनी मम भाव सारे शून्य मी भासे कधी छळत राही पण अनामिक सांजवेळी ओढ ती पौर्णिमेचा चंद्र उगवे अंतरी माझ्या कधी द्यावया आतूर हाका घन समुद्री गाज ती वादळे बनतात जेंव्हा भावनांची गलबते मीच प्रज्ञा मीच प्रतिभा मी सुमेधा अन रथी बीज असुदे…

  • खरे काय आहे – what is true

    खरे काय आहे बरे काय आहे कळावे तुला रे बरे काय आहे तुला पाहिले मी तुला ऐकले मी तरी जाणले ना भले काय आहे गुपिते मनाची जुनी रेखताना जरा अनुभवावे नवे काय आहे नसे तू नसे मी नियंता इथे रे घ्यावा कुठे काय आहे कसा शोध किती मोह तुजला उणे शोधण्याचा अता अधिक शोधू खुले…

  • खरे स्वप्न हे – true dream

    तुला भाजते जर मृदुल चांदणे कसे भर दुपारी असे चालणे जरी टाकवेना पुढे पावले तरी तू मनाने शिखर गाठणे इथे कार्य अर्धे करू पूर्ण ते जिवा ध्यास घेऊ पुरे छाटणे उगा कोश विणणे फुका उसवणे गगन झेप घेण्या तया फाडणे पुन्हा धीर देण्या बरे बोलुया पतंगास वेड्या नको जाळणे भुकेल्या जनांना भरव घास रे बनव…

  • फुलझडी – sparkler

    गझल माझी मधुर बाला वाचते बाराखडी वाचताना बरसते बघ चांदण्यांची फुलझडी चंद्र सुंदर अंबरीचा रंगलेला या क्षणी मुग्ध त्याचे रूप कोमल टिपुन घेते ही घडी तारकांचा खेळ चाले पकडण्या उल्केस या सापडेना ती तयांना खेळती मग त्या रडी ही न उल्का ही कळीरे आत्मगंधी दंगली फेकण्या जाळे तिच्यावर राज्य घेई नवगडी राज्य घेतो ध्रुव जेव्हां…

  • भेट – gift

    पेरता मी बियाणे खरे नंबरी वृक्ष चुम्बेल आता घना अंबरी काय देऊ तुला भेट मी सुंदरी नाद हृदयातला वाजता घुंगरी शोधण्या फूल दुर्मीळ जे माणसा रानवाटा फिरे मी तळी अंतरी दावले रूप देवा तुझे मी जगा प्राण ओतून मूर्तीतल्या कंकरी मी लढे माझिया सावळ्या  मिळविण्या होउदे जीत वा अंत या संगरी वृत्त – गा ल…