-
पात्र – PAATRA
आत्मघाती संस्कृतीचा कळस खोटा छान तू सुंदरांच्या प्रकृतीचा पाय सोटा छान तू संधिसाधू बेरकी ते अक्षरांना बदलती मस्त त्यांना ठोक द्याया दगड गोटा छान तू मंदिरे ते बांधताती फायदा लाटावया संत बनुनी कमव आता पुण्य तोटा छान तू मोडण्या लग्ने तयांचा कुंडलीचा फार्स हा गूण मग जुळवीत बसती मोज नोटा छान तू हाच मोठा मीच…
-
सत्य – SATYA
-
शहारे – SHAHAARE
आठवले मज वेडे सारे पुष्प-सुगंधित झाले वारे पापण काठी मौनी अश्रू नकळत त्यांचे बनले तारे मुग्ध मधुर ते रूप परंतू मम नेत्रांवर सक्त पहारे भेटायाला उत्सुक कोणी म्हणुनी जपले क्षण मी खारे माझ्या इच्छा दवबिंदूसम पुण्य असे जणू तप्त निखारे वाजविण्या मन तबला सुंदर काया पिटते ढोल नगारे प्रेम खरे पण रंग बघाया बदलत गेले…
-
अंतर श्रावण – ANTAR SHRAAVAN
-
करेल ज्योत दीपदान – KAREL JYOT DEEP DAAN
-
तुटले कधीच नाही – TUTALE KADHEECH NAAHEE
मी गोठले तरीही फुटले कधीच नाही अन तापले तरीही विरले कधीच नाही टाळून अडथळ्यांना वेगात धावताना ध्येयास गाठले पण पडले कधीच नाही बागेतल्या फुलांचा भरला सुगंध हृदयी सौंदर्य प्राशिताना ढळले कधीच नाही भव-सागरात वेडी उडवून लाट जाता काठावरीच आले बुडले कधीच नाही मिटवून इंद्रियांना मी ताणता मनाला आले नभात फिरुनी तुटले कधीच नाही मोडून लाज…
-
माझे स्वतंत्र गाणे – MAAZE SWATANTRA GAANE
गाऊन मी लिहावे माझे स्वतंत्र गाणे रंगात चिंब न्हावे माझे स्वतंत्र गाणे भय वासना कशाला? मिटवून प्रश्न आता प्रेमात विरघळावे माझे स्वतंत्र गाणे गावोत पाखरे अन फुलपाखरे उडावी त्यांच्यापरी झुलावे माझे स्वतंत्र गाणे मम शब्द नाचणारे फुलवोत भावनांना मौनासही कळावे माझे स्वतंत्र गाणे प्राशून स्नेह प्रीती फुलवात तेवताना उजळून लख्ख जावे माझे स्वतंत्र गाणे