-
वसंत गाणे – VASANT GAANE (spring song)
Vasant Gaane means Spring Song. Through this spring song, the poetess expresses a myriad of feelings and thoughts which come to her mind. माझ्या तुझ्यातल्या त्या गोष्टी किती जपू मी मम प्रेम भावनेला कैसे म्हणू रिपू मी माझेच नेत्र आता बनलेत दीप-ज्योती मिथ्या तुझ्या कथांनी आता कशी दिपू मी सौंदर्य भावनेला आजन्म प्राशुनीया मज सत्य…
-
वर्तमान (present state)
This ghazal speaks about living in the beautiful present instead of staying in the stagnant past. The ghazal also presents the poetess’ intention to protect life so that it flourishes. In the end, the poetess says it is better to not pursue the unreliable “mirage” called future. सत्य शिव दिसे सुंदर! जायचे कशाला मी!! साचल्या…
-
माघार शक्य नाही – MAGHAR SHAKYA NAHI (no turning back)
जिंकेन सर्व हृदये माघार शक्य नाही शिखरावरी उभी मी पडणार शक्य नाही मिळवेन सर्व सौख्ये खेचून सर्व तारा सध्यातरी इथूनी हलणार शक्य नाही परिघावरी कसेही फिरती अनेक शत्रू केंद्रातुनी कधीही ढळणार शक्य नाही मजबूत पकड माझी आसावरी अशीकी उडतो पतंग वेगे कटणार शक्य नाही दृष्टीस धार इतुकी कापेल दुष्ट नजरा अश्रू अमोल माझे झरणार शक्य…
-
जाण तू – JAN TU (“you figure it out”)
आत्मघाती संस्कृतीचा कळस खोटा जाण तू सुंदरांच्या प्रकृतीचा पाय सोटा जाण तू संधिसाधू बेरकी ते अक्षरांना बदलती मस्त त्यांना ठोक द्याया काव्य गोटा जाण तू मंदिरे ते बांधताती फायदा लाटावया संत बनुनी कमवणे हा पुण्य तोटा जाण तू मोडण्या लग्ने तयांचा कुंडलीचा फार्स हा गूण मग जुळवीत बसण्या मोज नोटा जाण तू हाच मोठा मीच…
-
सत्य – SATYA (truth)
-
शहारे – SHAHARE (tremors)
आठवले मज वेडे सारे पुष्प-सुगंधित झाले वारे पापण काठी मौनी अश्रू नकळत त्यांचे बनले तारे मुग्ध मधुर ते रूप परंतू मम नेत्रांवर सक्त पहारे भेटायाला उत्सुक कोणी म्हणुनी जपले क्षण मी खारे माझ्या इच्छा दवबिंदूसम पुण्य असे जणू तप्त निखारे वाजविण्या मन तबला सुंदर काया पिटते ढोल नगारे प्रेम खरे पण रंग बघाया बदलत गेले…
-
संगर – SANGAR (war)