-
पंचांग – PANCHAANG
लिहू मी कशाने गझल सांग वाऱ्या किती लेखण्यांची दिसे रांग वाऱ्या भिजविते धरेला धुवांधार वर्षा तिला सुकविण्या दे मला थांग वाऱ्या भल्या तू पहाटे नको शीळ घालू पुरी जाग येण्या हवी बांग वाऱ्या प्रकाशात साधू खऱ्या सर्व वेळा जरी फाटले पूर्ण पंचांग वाऱ्या निळी लाट वेडी तुझी ती ‘सुनेत्रा’ उसळते जणू प्राशुनी भांग वाऱ्या…
-
टोप पुणेरी – TOP PUNEREE
दरवळणारी बकुळ चमेली सुंदर भारी तसा तुझा मुखचंद्र रुपेरी सुंदर भारी दिली जरी मी कैक जुनेरी सुंदर भारी दिलास मज तू टोप पुणेरी सुंदर भारी जशी अचानक सर वळिवाची येते दारी तशी करे बोहारिण फेरी सुंदर भारी गुलाब गाली फुलता माझ्या लाल टपोरा फळे तुझ्या अधरांवर चेरी सुंदर भारी अता विसावा घेच सुनेत्रा तू घटकाभर नकोस उचलू…
-
पाऊस पुन्हा भिजवी – PAAUS PUNHAA BHIJAVEE
पाऊस पुन्हा भिजवी पाऊल तुझे अडवी कोणास मिळे रथही बाईक कुणी उडवी तो वात खुला फिरता फुलवात तमस पळवी वृत्तात गझल सजता संगीत तिला हसवी त्या कृष्ण तिच्या नयनी मन शुभ्र दिवा दडवी वृत्त – गा गा ल, ल गा, ल ल गा.
-
खडा – KHADAA
In this Ghazal word ‘Ge’ is radeef and kaafiyaas are chudaa, ghadaa, ladhaa, pudaa etc. Word ‘Ge’ is an exclaimatory word like अरे and अगं and this word is used to call dear person. In English language word Ge is spelled as – g a y and meaning of it is happy person. हिरवा करी चुडा…
-
‘ती’ ‘तो’ आणि ‘ते’ – ‘TEE’ ‘TO’ AANI ‘TE’
This Ghazal is written in akshargan vrutt. Vrutt is LA GAA GAA, LA GAA GAA, GAA LA GAA, GAA LA GAA. In the matalaa(first stanza) poetess asks, why ‘she’ is so much confused? सदा ‘ती’ अशी का कावरी बावरी? निळ्या गोपिकेसम पदर ‘तो’ सावरी! फुले रोमरोमी साजिरी गोजिरी; शहारे नव्हे ‘ते’ मधुर ‘ती’ शिरशिरी! गुलाबी…
-
फेसबूकी – FACEBOOKY
In this Ghazal, the poetess describes the behavior of some fake-profile facebook members. फेक खाते काढुनी ते फेसबूकी हिंडती मस्त शेरे भागिदारी भांडती अन तंटती लक्ष कंपू बोल कट्टे फेस तोंडा आणिती देखणे ते फेस बघुनी पण पुन्हा ते गंडती गा यमाचा गालगागा नारनाना राधिका कैक मात्रा कैक वृत्ते गझल वेडे धुंडती हीच माझी ती…
-
बावरी बाईक – BAAVAREE BIKE
बावरी बाईक उडता वात भरल्यासारखी सारखी धडके प्रिया तुज ब्रेक तुटल्यासारखी सागरी सूर्यास्त बघता पश्चिमेला केशरी भावना फेसाळते रे लाट फुटल्यासारखी मोकळा रस्ता तुझ्यास्तव थांबला आहे जरी तू अशी फिरतेस रमणी वाट चुकल्यासारखी ओळखीचे गाव आहे पाळखीची माणसे वावरे गावात पण ती नाव नसल्यासारखी कृष्णवसना पौर्णिमेची शुभ्रता मृदु प्राशिता चांदण्यांची बाग हसते चिंब भिजल्यासारखी चारुशीला…