In this ghazal, the poetess gives the message of seeing the world without any prejudice. This way, we can see things with a new perspective and outlook. चष्मा असून सुद्धा मी घालते न चष्मा काटे रुतून सुद्धा मी घालते न चष्मा चष्म्यात रंग भरता रंगीत बाग दिसते सारे कळून सुद्धा मी घालते न चष्मा जेव्हा…

    Jase tula jagayache This ghazal urges us to enjoy everything that we get from life. Everything that exists in nature has its own natural beauty. We must forget bad and sad things from our past life. We should remember only the happy past and live in the present. गझल-पूर्वप्रसिद्धी-दै.लोकमत, मंथन पुरवणी,२६ जून २००५ गझलसंग्रह-दिडदा दिडदा…

In this ghazal, our inner voice tells us to sing a song. When we sing by heart our inner voice takes a form of ghazal. In this ghazal it is explained how our mind sings, dances, and writes poems when we listen to our inner voice. कोण तू कोठून येशी पाय हलके वाजले गा सखे तू…

सलतो उरात काटा हसतो गुलाब हारे करतात ढोंग अश्रू फसशील लोचनारे रुतती फुलेच आम्हा वदतात कोण जोगी तुडवून पुष्प पायी हसतात भोगणारे लपवून आत वाफा बिजली कडाडतेही झरशील मूक मेघा बुडतील काठ कारे उडतो नभात आहे आता पतंग माझा येणार मीच खाली थकतील हात सारे मम भाव पुष्प होडी फिरते जली मनाच्या पकडून ठेवी ओठ…