In this ghazal, our inner voice tells us to sing a song. When we sing by heart our inner voice takes a form of ghazal. In this ghazal it is explained how our mind sings, dances, and writes poems when we listen to our inner voice. कोण तू कोठून येशी पाय हलके वाजले गा सखे तू…

सलतो उरात काटा हसतो गुलाब हारे करतात ढोंग अश्रू फसशील लोचनारे रुतती फुलेच आम्हा वदतात कोण जोगी तुडवून पुष्प पायी हसतात भोगणारे लपवून आत वाफा बिजली कडाडतेही झरशील मूक मेघा बुडतील काठ कारे उडतो नभात आहे आता पतंग माझा येणार मीच खाली थकतील हात सारे मम भाव पुष्प होडी फिरते जली मनाच्या पकडून ठेवी ओठ…

हंस तू राजसी पण मला टाळिशी बोलणे ते तुझे गुंजते मानसी त्या जुन्या स्मृतित मी बहरते मस्तशी कामसू जग जरी मीच का आळशी डाव ना संपला हार का मानशी घे मला प्राशुनी घाव का मोजिशी वृत्त- गा ल गा, गा ल गा.

भिजून चिंब चिंब मी तरी नसे तुडुंब मी विशाल शून्य तू जरी निवांत एक टिंब मी झळाळशील बघ अता तुझेच शांत बिंब मी करेन शुद्ध ही हवा कडू वनात निंब मी जपेन गारवा इथे नव्हेच आग, बंब मी नकोच आडवे पडू कधी कधीच लंब मी वृत्त – ल गा ल गा, ल गा ल गा.

तू सांडतेस काही मग चाळतेस काही बोलायचे तसे ना पण बोलतेस काही श्वासातुनी मुक्याने मज सांगतेस काही जवळी असून सारे बघ शोधतेस काही जमवून चांदण्यांना ना माळतेस काही हा क्रम आणि मात्रा का गाळतेस काही ओझे न ही ‘सुनेत्रा’ तरि वाहतेस काही वृत्त- गा गा ल गा, ल गा गा.

Akasharganvrutta used in this Ghazal is LA GAA,LA GAA GAA, LA GAA, LA GAA GAA. Kafiyas used in this Ghazal are Bhijaya, Firaya, Dharaya etc. सुकून पुन्हा नको भिजाया उन्हात जारे अता फिराया जलात दिसता कुणी पुसटसे कशास जाते तया धराया फुलात आहे लपून कोणी अबोल प्रीतीसम भिजवाया तृषार्त हरिणी फसेल म्हणुनी मृगजळ लागे पहा…

Akasharganvrutta used in this ghazal is GAA LA GAA LA, GAA LA GAA, GAA LA GAA LA, GAA LA GAA. ऐकते सख्या तुझे बोल कंकणातले पाहते सख्या तुझे बिंब आरशातले मी जरी मुकी मुकी ओठ घट्ट दाबुनी डोलतात कुंडले श्वास कुंडलातले कुरळ कुंतलांवरी भाळलास तू जरी मोजते पुन्हा पुन्हा वार काळजातले वाहतात नेत्र हे बोलतात…